![]() |
![]() |
|
| آموزش طراحی وب سایت دینامیک |
|
صنعت نرمافزار در سالهای اخیر شکوفایی قابل توجهی داشته و به سمت "دستیابی" روشمند به اهداف و "مهندسی" در حرکت بوده است. مدیریت پروژههای نرمافزاری و محیطی که این پروژهها در آن اجرا میشوند، نیازمند دانش مجرد است؛ حقایقی که از طریق مشاهده و اندازهگیری به دست میآیند.Tom DeMarco در این باره میگوید: "آنچه را که قابل اندازهگیری نیست، نمیتوان کنترل و مدیریت کرد." برآورد اندازهی پروژه به 3 دلیل عمده، ضروری به نظر میرسد: 1- به منظور تعدیل پروژه: مقایسهی هزینه و سود پروژه و ارزیابیهای "اگر –آنگاهی" برای انتخاب بین گزینههای کارکردی، محیطی و تکنیکی مختلف. 2- به عنوان بخش جدا نشدنی نظم مهندسی نرمافزار. در پروژههای تولید نرمافزار بر خلاف سایر پروژهها (برای مثال پروژههای ساختمانی) در هر زمان از کار ممکن است که اجزای بنیادین پروژه تغییر کند، در نتیجه باید روشی برای کنترل این تغییرات و اثرات آنها وجود داشته باشد. به گونهای که در نهایت این تغییرات به شکست پروژه منجر نشوند. 3- بهبود فرآیندهای تولید نرمافزار و ارزیابی تاثیرهای بهبود فرآیند بر کیفیت محصول. آیا پروژههای نرمافزاری، مشابه سایر پروژهها قابل تخمین هستند؟ مطابق نظر [1]Paul Coombs دوازده قانون کور ولی بدیهی در تخمین وجود دارد، اولین و مهمترین این قانونها، به شرح زیر است: قانون 1: تخمینهای شما اشتباه خواهند بود. چهگونه میتواند غیر از این باشد وقتی شما قرار است آینده را پیشگویی کنید! به ویژه در پروژههای نرمافزاری که عوامل تاثیرگذار بر آنها بسیار زیاد است. بنابراین مدیران، مشتریان یا کارفرمایان هرگز نباید انتظار داشته باشند که تمام برآوردها دقیق و بینقص باشند. اما میتوان با واقعبینی در کار احتمال اشتباه در برآوردها را به حداقل رساند. هرگز نباید در برآوردها بسیار بدبین یا بسیار خوشبین بود. یادآوری این نکته ضروری است که هر دونوع تخمین خوشبینانه (Under Estimation) و بدبینانه (Over Estimation) معایبی مانند دست نیافتن به بازار (در حالت بدبینانه) و از دست دادن بازار (در حالت خوش بینانه) را به همراه دارند که در در بازار رقابتی پذیرفته نیست. چه کسی باید تخمین را انجام دهد؟ در بهترین حالت کسی باید تخمین فعالیتهای پروژه را انجام دهد که خود مجری آنهاست. به عبارت دیگر بهترین برآورد را کسی انجام میدهد که دربارهی چهگونگی انجام کار اطلاعات کامل و یا در انجام کار مشابه سابقه داشته باشد، بنابراین تعیین و آموزش شخصی به عنوان تخمینزنندهی حرفهای در بلند مدت موثر نخواهد بود؛ زیرا این شخص به تدریج با دور شدن از روند اجرای کار، قابلیتهای فنی خود را در تخمین از دست خواهد داد. از این رو بهترین تخمینزنندهی فعالیتهای یک پروژهی نرمافزاری مدیر یا مدیر فنی پروژه خواهد بود. از سوی دیگر، یک مسوول تماموقت برای ارزیابی تخمینها و تعدیل آنها لازم است. تا از یک سو با کنترل برآوردهای کنونی پروژه را در مسیر درست خود هدایت کند و از سوی دیگر با مستند سازی و نگهداری برآوردها، اطلاعات تاریخچهای معتبری برای تخمینهای بعدی فراهم کند. مسوولیت این شخص کنترل اعتبار تخمینهای انجام شده، کنترل یکپارچگی و هماهنگی این تخمینها با تخمینهای بعدی و قبلی و تامین اطلاعات تاریخچهای معتبر برای تخمینهای بعدی است. بهترین زمان برای تخمین پروژه چه موقعی است؟ دومین قانون تخمین به این سوال پاسخ خواهد داد: قانون 2: اندازهی پروژه در هر زمان قابل تخمین است. درست است که در ابتدای پروژه بسیاری مسایل مانند هدف پروژه، نیازمندیهای غیر کارکردی مورد نظر، Platform مورد نظر، روش مورد استفاده، زبان برنامه نویسی ،تعداد آزمایشهای لازم و ... مشخص و شفاف نیستند اما همواره عددی قابل ارایه است و به تدریج به دقت این عدد اضافه خواهد شد. تکنیکهای تخمین: به چهار روش میتوان تخمین را انجام داد: 1- قضاوت افراد با تجربه: استفاده از افراد خبره در ارایهی تخمین فعالیتها. 2- مقایسه: مقایسه پروژهی مورد نظر با سایر پروژههای مشابه. 3- پایین به بالا: شکستن کار به اجزای کوچکتر، تخمین هریک از اجزا و سپس جمع زدن تخمینها با هم. 4- محاسبه ریاضی: استفاده از مدلهای محاسباتی برای به دست آوردن برآورد اندازهی کار. در این روش مقادیری که نشان دهندهی ویژگیهای پروژه هستند، در معادلاتی وارد میشوند که نتیجهی این معادلات تخمین اندازه پروژه در قالب زمان یا هزینه است. نکته مهم استفاده از ضرایب تعدیل در تخمینهاست. هر تخمینی از دو بخش تشکیل شده است؛ عدد پایه و ضریب تعدیل. برای مثال تخمین پایهی 20 روز و ضریب تعدیل 50% برای یک فعالیت؛ به این معناست که این فعالیت دست پایین (در بهترین حالت) در مدت 20 روز انجام خواهد شد و بیشترین زمان لازم برای انجام آن 30 روز خواهد بود. مقولهی "ریسک" در ضریب تعدیل لحاظ خواهد شد، نه در عدد پایه. به عبارت دیگر یکی از عوامل موثر در تعریف ضریب تعدیل، ریسکهای اجراست. قانون 3: هر تخمینی باید ضریب تعدیل داشته باشد. به طور منطقی در هر تخمین باید گامهای زیر پیموده شود: 1- تهیه فهرستی از فعالیتهایی که باید تخمین زده شوند. 2- تخمین هر یک از فعالیتهای فهرستبندی شده. 3- جمع کردن تمام آن تخمینها. 4- اضافه کردن ضریب تعدیل. برای انجام تخمین درست ابتدا باید مواردی که نیازمند تخمین هستند مشخص و تعریف شوند. ریسک تخمین نه فقط اشکال در محاسبه تخمین است بلکه در اکثر مواقع اشکال در تخمین به علت فراموش کردن تخمین بعضی فعالیت ها یا ریسک هاست. بنابراین: قانون 4: تهیهی فهرستی از اقلام نیازمند تخمین به مراتب مشکلتر از تخمین آنهاست. اقلام نیازمند تخمین میتوانند نرمافزار، مدیریت پروژه، مدیریت فنی، سختافزار، گواهینامهها و پیمانکاران یا به عبارت دیگر تمام عوامل هزینهی سیستم باشند. بنابراین آشنایی با پروژه اهمیت زیادی دارد. قانون 5:کیفیت تخمین به آشنایی با پروژه مورد نظر وابستگی زیادی دارد. قانون6: هر چهقدر جزییات اقلام نیازمند تخمین را بیشتر کنید، دیرتر به عدد مشخص تخمین میرسید. اقلام نیازمند تخمین باید تا سطح معناداری شکسته شوند. نه آنقدر جزیی باشند که برای تخمین به زمان زیادی نیاز داشته باشند و نه آنقدر کلی که دقت تخمین را کاهش دهند. بعضی فعالیتهای پشتیبانی که به طور مستقیم در تولید وارد نمیشوند، در حالت عادی فراموش میشوند و باید در این باره بسیار دقت کرد. پس از تهیهی فهرست اقلام نیازمند تخمین نوبت انجام تخمین است. برای انجام عمل تخمین ابتدا: قانون 7: مفروضات خود را ثبت کنید. با نوشتن مفروضات لحاظ شده، دقت و شرایط تخمین معلوم میشود. مفروضات میتوانند به دستهای خاص از فعالیتها مربوط و یا در کل پروژه حاکم باشند، مانند دسترسی به منابع در زمانهای مشخص یا ثبات نیازمندیهای مورد نظر پروژه. حال باید ریسکهای پروژه هم تعریف شوند تا بتوان ضریب تعدیل را تعریف کرد. قانون 8: ضریب تخمین به صورت نسبتی با استفاده از ریسکها تعریف میشود. اکنون تخمین اقلامی که به همراه مفروضات و ریسکها به دقت شناسایی و فهرست شدهاند، امکانپذیر است. به خاطر داشتن این نکته بسیار ضروری است که: قانون 9: هیچ روش کامل و جامعی وجود ندارد. اگر روش کاملی وجود داشت، همه از آن استفاده میکردند، همهی پروژهها به موقع انجام میشدند و به مباحث پیچیده نیازی نبود. تمام روشهای موجود، به تخمین زنندهها کمک میکنند تا نسبت به تخمینهای خود اعتماد بیشتری داشته باشند. یک روش متداول، تخمین براساس احساس تخمینزننده است. در این حالت از هیچ مدل ریاضی استفاده نمیشود و تخمینزننده براساس فاکتورهایی مانند اندازهی فعالیت، پیچیدگی فعالیت، میزان آشنایی با فعالیت مورد نظر و کل پروژه، مهارتها و دانش تیم انجام دهندهی کار و ... عمل تخمین را انجام میدهد. تخمین براساس یک فعالیت پایهی روش دیگر تخمین است. در این روش زمانی مشخص برای نوع خاصی از فعالیت در نظر گرفته میشود و تخمین اندازهی سایر فعالیتها در مقایسه با آن فعالیت تعریف میشود. برای تخمین اندازهی پروژه میتوان از مدلهای محاسباتی مانند Function Point Analysis ,COCOMO و ابزارهایی که بر پایهی این روشها تهیه شدهاند، استفاده کرد. مرحلهی بعدی تخمین مدت زمان یا طول پروژه و به عبارت دیگر برنامهریزی پروژه است. قانون 10: طول پروژه به ماه باید بزرگتر از متوسط تعداد افراد تیم باشد. براساس تخمین هر یک از فعالیتها و به همراه سایر تکنیکهای برنامهریزی، پروژهی زمانبندی پروژه تهیه میشود. قبل از ارسال تخمینها برای مرور، باید یکپارچگی و همخوانی آنها با یکدیگر دوباره کنترل و از درستی آنها اطمینان حاصل شود. قانون 11: کسی غیر از تخمینزنندهی اول باید تخمینها را مرور کند. اگر برای مرور شخص دیگری با مسوولیت مستقل وجود ندارد، باید ریسکی به سایر ریسکها اضافه شود. در نهایت پس از اجرای پروژه باید تخمینها نگهداری شوند تا در تحلیلهای بعدی مورد استفاده قرار گیرند. قانون 12: اطلاعات پروژهی خاتمه یافته باید نگهداری شوند. به عبارت دیگر گزارش انجام یک پروژه میتواند راهگشای اجرای پروژههای بعدی باشد. این مقاله به طور عمده از کتاب - IT Project Estimation-A Practical Guide to the Costing of Software اقتباس شده است و سعی بر ارائه کلیاتی از تجربه و توصیه یک برآورد کننده حرفه ای، دارد. منبع |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 10:14 توسط حمید رضا حباب |
|
|
نحوه محاسبه قیمت نرم افزار بر اساس نظام مهندسی
بر اساس سال 1387 1- فرمول محاسبه : ![]() 2- جدول ضریب های شغلی ![]() 3- جدول هزینه ها http://s3.tinypic.com/2emkhp1.jpg 4- فرمول نرمال سازی قیمت بر اساس کارفرما http://s3.tinypic.com/nvvbfc.jpg |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 10:11 توسط حمید رضا حباب |
|
|
تخمین هزینه و زمان در پروژههای نرمافزاری
نمیتوان طرحی داشت اگر نتوان آن را به درستی اندازهگیری کرد و آغاز پروژه بدون وجود طرح مانند آن است که شکست پروژه طراحی شده باشد. پروژهي نرمافزاری موفق، پروژهای است که در قالب هزینه و زمانی معین و از پیش تعیین شده به انجام برسد. نرمافزار کاری تولیدی به شمار میرود که هزینهي عمدهي آن نیروی کارآزموده ومتخصص است. بنابراین مهمترین ابزار یک پروژه نرمافزاری و به طور تقريبي بخش اعظم هزینههای آن به نیروی کار متخصص درگیر در آن مرتبط است. سوال این است که چهگونه میتوان زمان و هزینهي یک پروژه نرمافزاری را تخمین زد. ماهیت خلاق پروژههای نرمافزاری و انتزاعی بودن آن تخمین هزینه و زمان انجام آنها را بينهايت مشکل میکند. روشهای متداول تخمین زمان و هزینه خود اساسا انتزاعی است با این همه هنوز هم تخمین پروژه امری لازم و ضروری محسوب میشود. روشهای مختلفی در تخمین و برآورد حجم فعالیتهای لازم در انجام یک پروژه نرمافزاری در جامعه نرمافزار ارايه شده است. فارغ از اینکه از چه روشی در تخمین زمان و هزینه یک پروژه نرمافزاری استفاده میشود، مهم آن است که بدون وجود اطلاعات کافی در زمینه حوزه و دامنه سیستم و قابلیتها و تواناییهای آن و همچنین شرایط محیطی و فرهنگی تیم تولید نرمافزار و پیچیدگیهای تکنیکی آن، برآورد واقعبینانه پروژه کاری دور از دسترس مینماید. پس نخست باید اطلاعات ضروری آماده شود. نگارنده این اطلاعات را در سه دسته تقسیم کرده است:
نکتهي مهم آن است که در کشور ما ایران، به طور معمول قبل از انجام چنین مرحلهای و صرفا بر اساس شرح مشخصات بسیار کلی سیستم؛ یعنی بدون داشتن سه بخش اطلاعات كه در بالا به آن اشاره شد، زمان و هزینه پروژه استعلام و برآورد و حتا تعیین میشود. چنین کاری در عمل به شکست پروژههای نرمافزاری منجر میشود. چرا که در مسیر تولید سیستم به دلیل اختلاف فزایندهای که بین برآوردهای اولیه و هزینههای واقعی پروژهای به وجود میآید دو نتیجه مشخص را غیر قابل اجتناب میکند: - یا هزینه تولید سیستم افزایش مییابد که این یعنی ضرر تولیدکننده نرمافزار - و یا سیستم با قابلیتها و انتظارات ناکافی و در کیفیتی نامناسب ارايه میشود و این یعنی ضرر کارفرما یا مشتری پس چه باید کرد؟ چهگونه میتوان اطلاعات لازم سه گانه فوق را به دست آورد؟ آیا استفاه از RFP گروه اطلاعات اول را فراهم میسازد؟ به این سئوال به سختی میتوان پاسخ داد؛ چرا که بر حسب آن که RFP را چه گروهی و با چه فرمت و استانداردی تهیه کرده باشد، جواب میتواند متفاوت باشد. در این میان حلقهي گمشدهی دیگری نیز به نظر میآید. اجرای مرحله اول فرآیند برای تعیین و برآورد واقعیتر پروژه ضروری است، با این همه مشکل در آن است که مشخص نیست هزینهي اجرای این مرحله بر عهده کارفرما خواهد بود یا مجری؟ در صورتی که پروژه طی قراردادی قبل از اجرای این مرحله واگذار شود، پس برآوردها تفاوت فراوانی با واقعیت خواهد داشت و در صورتی که قرارداد پس از مرحلهي اول و جمعآوری اطلاعات بسته شود، در آن صورت هزینهي اجرای مرحله اول بر عهده چه کسی خواهد بود؟ به همین دلیل بسیاری از پروژههای نرمافزاری در نیمهي راه به دلیل برآوردهای غلط به شکست میانجامند یا در واقع نمیتوانند نیازهای کاربران را برآورده نمایند. همان طور که گفته شد روشهای مختلفی برای تخمین و برآورد حجم فعالیتهای لازم برای انجام یک پروژه نرمافزاری معرفی شده است. معروفترین آنها روش COCOMO است. از آنجا که قصد این نوشته تشریح این روش نیست فقط به بيان این نكته بسنده میشود که در این روش اساسا میزان خطوط کد لازم برای تولید برنامه بر اساس مفهوم Function point تخمین زده شده و بر اساس آن حجم فعالیتهای لازم برای پروژه تخمین زده میشود. با فرض اینکه نیازهای سیستم در قالب یوزکیسها شناسایی شده اند، متخصصین RUP نیز روشهای گوناگونی را برای تخمین هزینه و برآوردهای واقع بینانه پروژه ارايه کردهاند. روش دیگری که در میانهي دههي 1990 ارايه شد روش Use Case Point است. در این روش با تعریف Use Case Point های سیستم و تخصیص نفر ساعت لازم برای پیادهسازی آنها حجم فعالیت لازم تخمین زده میشود. هر یوزکیس شامل سناریو یا سناریوهایی است. علاوه بر UseCaseهای سیستم واسطههای ارتباطی یوزکیس با دنیای بیرون ازجمله برای مثال پنجرههای ویندوز و یا صفحات وب نیز وجود دارند که طراحی و پیادهسازی آن خود حجم کار قابل توجهی را میطلبد. بنابر این قدم اول تشخیص یوزکیسها و تشريح سناريوهای آنهاست. فرآیند تشخیص و تشریح یوزکیسهای سیستم هر چه با دقت بیشتری انجام شود، برآوردهای واقعیتری را منتج خواهد بود. اما همانطور که کارشناسان RUP به خوبی میدانند، یوزکیسها به عنوان مدلی از فعالیتهای سیستم به طور كامل انتزاعی بوده و بسته به آنکه چه کسی و از چه زاویهای آن را مینویسد سطوح و پیچیدگیهای مختلفی میتوانند داشته باشند. برای مثال میتوان صدور چک را یک یوزکیس تلقی کرد و همزمان میتوان صدور چک را زیرسیستمی معرفی نمود که خود شامل تعداد مشخصی یوزکیس است. نتیجه آن که سطوح یوزکیسها میتوانند مختلف باشند و بنابراین در تعیین تعداد یوزکیس پوینتها باید دقت بیشتری مبذول نمود. به هرحال بهتر است که سطوح انتزاع در تمامی سیستم از یک روال ثابتی پیروی کند، در غیر این صورت باید ضریب سطح انتزاع نیز در معادلات مربوط به Use Case Point در نظر گرفته شود یوزکیس پوینت روشی در ارزیابی و تخمین هزینه و زمان پروژه های نرمافزاری قبل از تشریح دقیقتر این روش اصطلاحات خاص این روش را بهتر بشناسیم: آنچه خواننده باید بداند: 1. خواننده باید اطلاعات پایه را در مورد نوشتن یوزکیس داشته باشد. این مقاله توصیفی در مورد یوزکیسها ارايه نداده و تنها نحوه تخمین زمان انجام را معرفی میکند. بنابراین اگر این نوشته را بدون اطلاع مکفی در مورد مفهوم بازیگر، نقش ، سناریو میخوانيد از آن استفادهي زیادی نخواهید برد. 2. ساختار یوزکیسها از سازمان به سازمان و از پروژه به پروژه متفاوت است. چیزی که اساسا در تخمین و ارزیابی موثر است. این نوشته بر مبنای ساختار ارايه شده توسط Allister Mac Lin در کتاب How To Write Effective Use Case نوشته شده است. مطالعه این کتاب را به خواننده توصیف میکنیم. محدوده: این مقاله صرفا در مورد درکUse Case Point بوده و اطلاعاتی درمورد نحوه نوشتن یوزکیسها به خواننده نمیدهد. نوشتهها و مقالات بسیاری در این باب نوشته شده و در اینترنت نیز قابل دسترس است. تاریخچه: روش Use Case Point مبتنی بر کارustav karner که در سال 1993 به عنوان تز دانشگاهی ارايه شد. این روش امروزه به عنوان روش تخمین زمان و هزینه در برخی از ابزارهای مهندسی نرمافزار که از UML برای مدلسازی استفاده میکنند، پیشبینی شده است که از آن جمله میتوان به ابزار نرمافزاری خوشدست Sparx System Enterprise Architect اشاره کرد. مراحل روش یوزکیس پروینت برای تخمین 1. تعیین UAW) Unadjusted Actor Weight ): اولین قدم دستهبندی همه بازیگران سیستم است. در جدول زیر دستهبندی بازیگران آمده است. ستون دوم راهنمای تصمیم گیری در مورد نوع بازیگر بوده و نشان میدهد که بازیگر باید در کدام دسته قرار میشود. آخرین ستون نیز عامل پیچیدگی آن را نشان میدهد. 2. تعیین UUCW ( Unadjusted Use Case Point ). مرحله دوم شمارش یوزکیسها و تعیین وزن آنها بر حسب تعداد سناریوها و تعداد تراکنشهای آنهاست. 3. تعیین مجموع UUCP (Unadjusted Use Case Point ): برای محاسبه این مقدار از فرمول روبهرو استفاده میشود: مجموع UAW + مجموع UUCW = UUCP 4. محاسبه عوامل تکنیکی و محیطی: آخرین قدم برای محاسبه پیچیدگی، تعیین و اندازهگیری عوامل تکنیکی و محیطی سیستم است. عوامل تکنیکی 13 مورد شناخته شده دارند هر چند میتوان عوامل دیگری را نیز به آن اضافه نمود. به هر یک عوامل تکنیکی مقادیر 0 تا 5 نسبت داده میشود. مجموع عوامل تکنیکی فاکتور پیچیدگی تکنیکی پروژه را تعیین کرده و با ضرب آن در ضریب پیچیدگی، میزان پیچیدگی پروژه محاسبه میشود. هر عامل تکنیکی وزنی نیز دارد که میزان تاثیر آن را مشخص میکند. 1. محاسبه فاکتور تکنیکی برای محاسبه فاکتور تکنیکی پروژه از معادله Tfactor =T1 +T2 + …….T12+T13 استفاده میگردد. 2. محاسبه ميزان پيچيدگي تكنيكي پروژه: میزان پیچیدگی تکنیکی پروژه با فرمول TCF= 0.6 +(0.01* Tfactor)محاسبه میشود. 3. عامل محیطی: عوامل دیگری نیز هستند که باید در نظر گرفته شوند از جمله عوامل محیط تولید نرمافزار که اثر مستقیم بر روی زمان و هزینهي پروژه خواهد داشت. 4.مجموع عوامل محیطی از جمع مقادیر بالا محاسبه میشود: یعنی:Efactor=SUM(e1….e8) 5.برای محاسبه ضریب عامل محیطی از معادله EF=1.4+(-0.03 * Efactor)استفاده میشود. 6. د رنهایت مقدارAUCP (Adjusted Use Case Points ) با استفاده از فرمول زیر محاسبه میشود؛ یعنی AUCP=UUCP * TCF * EF با ضرب مقدار به دست آمده در نفر ساعت لازم برای انجام هر یوزکیس پوینت نفر ساعت کل لازم برای انجام پروژه به دست میآید. برای میزان نفر ساعت لازم برای هر Use Case Point مقادیر متفاوتی پیشنهاد شده از جمله 10، 15 و 20 و حتا 30 تا 40 نفر ساعت برای هرUse Case Point در نظر گرفته شده است. با این همه بعضی از متخصصان بیان کردهاند که این عدد خود به فاکتورهای محیطی مرتبط است. تجربه عملی نگارنده نشان داده که میزان 10 تا 15 نفر ساعت در محیطهای کاری ما مناسب است. مثال عملی برای تخمین زمان یک پروژه برای نشان دادن چگونگی تخمین هزینه یک پروژه از یک مثال ساده استفاده میکنیم. ابتدا حوزه مساله: شرکت راپیران در حال حاضر از روش دستی برای ثبت و ویرایش اطلاعات مشتریان خود و میزان اعتبار آنها استفاده میکند. اطلاعات مشتریان به همراه اطلاعات کارتهای اعتباری آنها در دفاتری ثبت میگردد و سپس اطلاعات کارت اعتباری آنها از طریق سیستم کارت خوان که توسط بانک در اختیار شرکت گذاشته شده کنترل میگردد. اطلاعات مشتریان عبارت است از: - کد مشتری - نام مشتری - آدرس مشتری - تلفن مشتری - اطلاعات معتبر کارت اعتباری مشتری کد مشتری برای هر مشتری یکتا بوده بنا بر این کارمند پذیرش مشتریان بصورت دستی اطلاعات را کنترل و در دفتر ثبت مینماید . راپیران میخواهد فعالیتها و کنترلهای زیر در ثبت و ویرایش اطلاعات مشتریانش بصورت مکانیزه انجام شود: - کنترل یکتایی کد مشتری - کد مشتری نباید از 8 حرف و عدد بیشتر باشد - کنترل کارت اعتباری مشتری باید از طریق ارتباط سیستم با سیستم کارت خوان بانک بصورت اتوماتیک انجام شود - طول شماره کارت اعتباری نباید بیش از 10 حرف یا عدد باشد - اپراتور باید بتواند اطلاعات مشتری جدیدی را اضافه کرده و اطلاعات مشتری موجود را تغییر داده ویا آنرا حذف کند - بانک اطلاعاتی در دفتر اطلاعات شرکت نصب شده و تنها ورود و ویرایش و حذف اطلاعات توسط اپراتور سیستم انجام میشود - نرم افزار در میحیط ویندوز اجرا خواهد شد و سیستم عامل ویندوز XP به اینمظور استنفاده خواهد شد یوزکیس ورود اطلاعات مشتری در سیستم مشتریان شرکت راپیران الگوی تشریح و توصیف یوزکیس از شخص به شخص و از پروژه به پروژه و از سازمان به سازمان متفاوت است . موضوع اصلی در ترتیب و مراحلی است که در سناریو میآید. تراکنش یوزکیس:تراکنش یوزکیس، واحد مجموعه فعالیتهایی است که به طور کامل انجام میشود. برای تشخیص تراکنش یوزکیس باید دید که آیا تراکنش ارزشی تولید میکند. در صورتی که یک فعالیت ارزشی را تولید نمیکند نباید آن را به عنوان تراکنش یوزکیس در نظر گرفت؛ برای مثال اینکه کاربر کامپیوتر خود را روشن میکند و یا این که کاربر روی کلید ایجاد مشتری و یا هر کلید دیگری در پنجره ارتباطی خود کلیک میکند تراکنش محسوب نمیشود، اما کارت اعتباری مشتری توسط یک تراکنش کنترل اعتبار بررسی میگردد. تعدادUse Case Point ها به طور كامل بستگی به چگونگی تعریف بازیگران و تراکنشهای تعریف شده دارد . بنا براین تشریح وتوصیف یوزکیس ها باید ازطریق الگوها و سرخطهای مشخصی انجام شود . بهترین راه برگزاری جلسه با تمامی اعضای تیم مسئول انجام پروژه قبل از نوشتن شرح یوزکیس است. عمق تشریح یوزکیس میتواند تا 40 درصد روی تخمین انجام شده تاثیر گذار باشد. روش و الگویی که در اینجا ارايه میشود، تنها الگو نبوده و تنها برای تشریح مسالهي بالا ارايه شده است. نويسنده : حميد مشرف (كارشناس مهندسي نرمافزار h_moshref@yahoo.com) ناشر : همكاران سيستم |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 10:11 توسط حمید رضا حباب |
|
|
* عصر وفور اطلاعات * انفجار اطلاعات و پس لرزه هاى آن |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم فروردین 1388ساعت 23:6 توسط حمید رضا حباب |
|
چگونه می توان محتوایی تولید کرد که با کمک آن بتوان کسب و کاری راه انداخت؟
کسب و کار در وب قبل از اینکه یک وب سایت ساخته شود و امکانات آن برنامه ریزی شوند، باید وجود آن از این نظر بررسی شود که آیا این وب سایت میتواند به عنوان یک وسیله بازاریابی مورد استفاده قرار بگیرد؟چه کاری باید انجام دهیم برای هر یک از جنبه های مهم بازاریابی که در پایین ذکر شده اند، به راه کار پیشنهادی توجه کنید و تصمیم بگیرید که آیا به این feature احتیاج دارید و اینکه چگونه میتوانید از آن برای پیشبرد مقاصد خود استفاده کنید. موفق ترین روش، پرسش مستقیم از مخاطبین است- مشتریان، فروشندگان و...خدمات مشتریان • شما وب سایت را برای مخاطبینتان به وجود آورده اید، نه برای خودتان، پس توجه کنید که همه چیز برای آنها باشد.• اطلاعاتی را که از شما خواسته میشود، در اختیار کاربران قرار دهید و در کار خود وقفه ایجاد نکنید. • خدماتی که مورد نیاز کاربران است، در اختیارشان بگذارید. • به طور واضح بایدها و نبایدها را برای خود و کاربران سایت مشخص کنید و نکته ای را مبهم باقی نگذارید. • یک بخش help در سایت داشته باشید و در صورت امکان با e-mail فوری یا تلفن مشکلات کاربران را در رابطه با استفاده از سایت حل کنید. • همواره از یک یا چند تن از کارکنان بخواهید که به طور دائم و به نوبت online باشند تا در صورت لزوم کاربران را راهنمایی کنند. • یک بخش خدمات مشتریان در سایت قرار دهید تا کاربران را برای پرسش و تحقیق تشویق کند. • بخشی را به "پاسخ به سوالات مکرر" یا frequently asked questions اختصاص دهید- ده تای اول را در سایت بگذارید و آنها را هر از گاهی تغییر دهید. در صورت لزوم از نمودار و تصویر استفاده نمایید. کاری کنید که مردم برای کار و تجارت با شما تشویق شوند • اولویتهای مشتریان خود را بشناسید و آنها را اولویت خود بدانید.• محصولات و خدمات خود را به مشتریان معرفی کنید. • مهمترین عناصر کار خود را در بالای صفحه قرار دهید تا کاربران بتوانند قبل از باز شدن تمام صفحه، آنرا ببیند. • جزئیات شیوه های تماس با وب سایت را یا در صفحه اول قرار دهید یا در جایی که با یک "کلیک" بتوان به آن رسید، آنرا در ته سایت دفن نکنید. • برقرار کردن امکان جستجو را در وب سایت فراموش نکنید. • با طراحی شیوه واضح و روشنی برای گشت و گذار در سایت، کاربران را به بخشهای مختلف سایت راهنمایی کنید. • امکان استفاده از سایت خود را برای افرادی که امکان اتصال سریع ندارند یا دارای نارساییهای جسمی هستند فراهم کنید. • با طراحیuser-friendly سایت خود را برای کاربران خارج از کشور هم قابل استفاده کنید. نظم بخشیدن به محتوا هنر نظم بخشیدن و چیدمان محتوای یک سایت، طراحی اطلاعات information design نام دارد. این کار شامل دسته بندی، جدا کردن و مشخص کردن مطالب بوده و به کاربر کمک میکند تا بلافاصله محتویات وب سایت را ببیند و جای هر کدام را تشخیص دهد. طراحی سایت و استفاده از علائم و عوامل تصویری باید طوری باشد که کاربر به گشت و گذار در آن علاقمند شود.چه کاری باید انجام دهیم زمانی که مشغول طراحی اطلاعات وب سایت خود هستید: • همواره نظر کاربران را درباره سایت به خاطر داشته باشید، اینکه آنها از تشکیلات شما، محصولات و خدمات آن چه انتظاری دارند بسیار مهم است.• مطالب و عناصری که بیشتر کاربران به آن علاقمندند و دسترسی به آنها برایشان اهمیت دارد را بشناسید و یا آنها را در صفحه اصلی قرار دهید یا در جایی که با یک "کلیک" بتوان به آن رسید. • تعداد "کلیک"هایی که برای رسیدن به یک مطلب لازم است را به سه تا و کمتر کاهش دهید. برای مثال سایت خود را با ساختار flat طراحی کنید. • عنوان بخشهای مختلف سایت را واضح و کوتاه انتخاب کنید. • برای نام گذاری بخشهای سایت مراقب ملاحظات فرهنگی باشید. • توجه کنید که بخشهای اطلاعات، محصولات، خدمات، جنبه های فنی وب سایت، روابط عمومی و بازاریابی کاملا مشخص و مجزا باشند. طراحی گشت و گذار یا Navigation design طراحی برای گشت و گذار در سایت، هنر در اختیار قرار دادن ابزار مناسب برای یافتن مطالب به کاربر است. هنر این کار در به وجود آوردن عوامل بصری است که به کاربر اطلاع میدهد در کجا قرار دارد، از کدام قسمت به اینجا رسیده و از اینجا به کدام بخش میتواند حرکت کند. او باید بتواند ببیند و درک کند. ساده ترین مثالها، فلشها و دگمه هایی هستند که امکان دسترسی به تمام بخشها را امکان پذیر میکنند.چه کاری باید انجام دهیم به پیشنهادات زیر برای navigation design توجه کنید: • طراحی را ساده و بسیار مشخص انجام دهید.• مسیرها و ابزارهای متعددی را برای کاربر در نظر بگیرید تا بتواند ابزارهای جستجو، نقشه سایت و منوها menuرا پیدا کند. • به خاطر داشته باشید که کاربران لزوما از صفحه اصلی وارد سایت شما نمیشوند، پس در تمام صفحات ابزارهایی برای جستجو در سایت و بازگشت به صفحه اصلی قرار دهید. • کاربران غیبگو نیستند، پس از آنها انتظار نداشته باشید محتویات یک منو را حدس بزنند یا به خاطر بسپارند. • اگر از علائم تصویری برای راهنمایی کاربران استفاده میکنید، از گویا بودن تصویر مطمئن شوید و اندازه آنرا به قدر کافی بزرگ و قابل رویت انتخاب کنید. • علائم یا توضیحاتی برای مشخص کردن محل قرار گرفتن کاربر در سایت در نظر بگیرید. • از علائم و ابزارهای همسان و یک نواخت استفاده کنید. • اگر کاربر برای خواندن یا دیدن محتوای یک صفحه باید به سمت پایین حرکت کند scroll down ، در پایین صفحه ابزاری برای به بالا برگشتن با یک "کلیک" قرار دهید. منبع: http://www.senmerv.com |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم فروردین 1388ساعت 12:54 توسط حمید رضا حباب |
|
امروزه
يكي از شيوههاي نوين مورد توجه در عرضه خدمات بانكي، ارائه خدمات با
استفاده از تلفن همراه است و با وجود آنكه عمر استفاده از تلفنهاي همراه
براي انجام عمليات بانكي و مالي بيش از پنج سال نيست، اما باز هم
پيشرفتهاي مهمي در اين زمينه صورت گرفته و نويددهنده گسترش بسيار زياد
اين شيوه جديد بانكداري الكترونيكي در آينده است بهگونهاي كه بيشتر
كشورهاي جهان در عرصه بانكداري و خدمات مالي خود سرمايهگذاريهاي كلاني
انجام دادهاند.
تعريف موبايل بانك آنچه بهطور عمومي بهعنوان تعريف موبايل بانك1 در متون بانكداري و مالي ارائه شده، بهكارگيري تلفنهاي همراه در دريافت خدمات بانكي و مالي است. بدين معنا كه موسسه يا بانك عامل ميتواند خدمات خود را از طريق اينترنت در اختيار مشتريان قرار دهد و مشتريان براي دريافت خدمات مورد نياز خود ميتوانند، با اتصال به اينترنت از طريق تلفنهاي همراه خود، خدمات عرضه شده بانك يا موسسه عامل را مستقل از زمان و مكان دريافت كند.اما آنچه در تعريف موبايل بانك مورد توجه قرار ميگيرد، انواع خدمات ارائه شده و انواع شيوههاي ارائه خدمات در قالب بانكداري از طريق تلفن همراه يا بهعبارتي موبايل بانك است. در اين زمينه آنچه بيشتر در تعريف بانكداري از طريق تلفن همراه در انواع خدمات ارائه شده و شيوههاي آن مورد توجه قرار ميگيرد در شكل ساده آن امكان مشاهده تراز حساب توسط مشتري از طريق دريافت پيامك توسط بانك عامل است كه روي صفحه تلفن همراه مشتري قابل مشاهده است و مشتري با دريافت آن ميتواند بدون نياز به مراجعه مستقيم و يا بدون متوسل شدن به شيوههاي ديگر خدمات بانكي از قبيل اينترنت، رايانه و ... از آخرين وضعيت حسابهاي خود مطلع شود. شيوه اشاره شده در بالا بهعنوان سادهترين شيوه عرضه خدمات موبايل بانك شناخته شده است. اين قبيل عرضه خدمات موبايل بانك تنها به امكان ارتباط بين بانك و تلفنهاي همراه مشتريان بانك بستگي دارد. در واقع چنين شيوه عرضه خدمات موبايل بانك همانند ارتباطات تلفني يا پيامك بين خود مشتريان است با اين تفاوت كه در يك طرف بهجاي مشتري دوم، بانك عامل قرار ميگيرد. در اين شيوه خدمات موبايل بانك، مشتريان فقط ميتوانستند آخرين وضعيت صورتحسابشان را دريافت كنند در حالي كه مشتريان نياز به ديگر خدمات مالي و بانكي از جمله نقلوانتقال وجوه، پرداخت وجوه، معاملات سهام، پرداخت قبوض و غيره داشتند. در مسير رفع اين مشكل، با پيشرفت فناوري و بهكارگيري سيستمهاي ارتباطي جهان بيسيم چون WAP2 و سيستم ارتباط بيسيستم جهان جاوا در قالب پشتيباني خدماتدهي جهاني بسته راديويي3 و همچنين توليد تلفنهاي همراه با قابليت اتصال به شبكه جهاني و سيستمهاي ارتباطي بيسيم و اينترنت، اين امكان فراهم شد كه انواع مختلفي از خدمات بانكي و مالي همچون نقلوانتقال بين حسابها، معاملات و دادوستدهاي بازار سهام، آگاهي از موجودي حسابها بدون نياز بهدريافت پيامك و همچنين پرداخت وجه با استفاده از تلفنهاي همراه عملي شود. در واقع با چنين پيشرفتي در عرضه ارائه خدمات بانكي از طريق تلفنهاي همراه روزبهروز باعث توجه بيشتر به اين شيوه بانكداري شد، بهگونهايكه امروزه بهدليل كمهزينه بودن و بالا بودن امنيت دريافت خدمات مالي و بانكي از طريق تلفنهاي همراه بهعنوان نخستين و بنياديترين گام موفقيت در عملي شدن تجارت الكترونيكي در هر كشوري شناخته شود. در مجموع، با توجه به هزينه چندين بانك و موسسه مالي معتبر جهان، ميتوان خدمات ارائه شده يا قابل دريافت در شيوه موبايل بانك را در موارد زير خلاصه كرد: خدمات ارائه شده در سيستم بانكداري تلفن همراه 1– امكان دريافت انواع اطلاعات مربوط به حساب مشتري: مشتري بانك يا موسسه مالي ميتواند انواع اطلاعات مربوط بهحساب خود را از قبيل آخرين مانده حسابها، تعداد معين و مشخص مبادلات پاياني، و تمام مبادلات انجام شده در يك مقطع زماني را با استفاده از تلفن همراه خود دريافت كند.2– خريد از فروشگاهها، پرداخت هزينهها در هتلها و ساير مراكز خدماتي: مشتري بانك ميتواند در دريافت خدمات مورد نياز خود بهجاي پرداخت مستقيم وجه نقد از طريق گوشي تلفن همراه به پرداخت هزينه خدمات يا محصولات خريداري شده خود بپردازد. 3– مشاهده وضعيت بازار اوراق بهادار و انتقال خريد و فروش اوراق بهادار از طريق تلفن همراه اينترنت: مشتريان استفاده كننده از خدمات بانكداري از طريق تلفن همراه ميتوانند با اتصال به اينترنت، وضعيت بازار اوراق بهادار را از قبيل بازار سهام و اوراق قرضه مشاهده كنند و حتي در صورت تمايل ميتوانند با دريافت رمز خريد از كارگزاري بورس اوراق بهادار و برقراري ارتباط با آنان خريد و فروشهاي اوراق بهادار مورد نياز خود را انجام دهند. 4– خدمات چك: مشتريان استفاده كننده از خدمات بانكداري از طريق تلفن همراه ميتوانند با اتصال به اينترنت و ارتباط با بانك عامل، از خدمات مرتبط با چك نيز بهرهمند شوند، بدين معنا كه مشتريان در صورت نياز به خدمات مرتبط با چك از طريق تقاضاي دسته چك، چك بانكي، وصول چك يا توقيف چك و ... ميتوانند از طريق تلفن همراه اينترنتي خود، تقاضاي خدمات از بانك عامل كرده و در اسرع وقت و با سرعت عمل بالا، خدمات مورد تقاضاي خود را دريافت كنند. 5– امكان پرداخت انواع قبوض از طريق تلفنهاي همراه در قالب موبايل بانك: مشتريان استفادهكننده از خدمات بانكي تحت شيوه موبايل بانك ميتوانند انواع قبوض از قبيل قبضهاي تلفن، برق، گاز، جريمه، عوارض و غيره را با اتصال به اينترنت از طريق تلفن همراه و وارد شدن به سايت خدمات بانكداري تلفن همراه و وارد كردن رمز خود پرداخت كنند. در پرداخت قبوض، مشتريان بانك علاوه بر وارد كردن رمز خود نياز به وارد كردن شماره قبوض و مبلغ آن و همچنين اداره يا سازمان صاحب قبوض نيز دارند و اين بخش در راهنماي بالاي صفحه كاملا آورده ميشود و مشتريان تنها سازمان صاحب قبض را از بين سازمانهاي مندرج در صفحه اصلي انتخاب ميكنند. در كل خدماتي كه در شيوه موبايل بانك ارائه ميشود، بيشتر از آن چيزي است كه در موارد فوق ذكر شد. از جمله ديگر خدمات عرضه شده به مشتريان ميتوان به امكان دريافت وجه حقوق و دستمزد، امكان دريافت وضعيت انواع حسابها در زمانهاي دلخواه، اشاره كر پي نوشت : 1. Mobile Banking |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم فروردین 1388ساعت 12:8 توسط حمید رضا حباب |
|
|
پورتال چيست؟ تاريخچه پورتال |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 20:41 توسط حمید رضا حباب |
|
|
سئوالی که اکثر دوستان میپرسند اینست که هرچند میدانند PayPal چیست اما نمیدانند که واقعا چیست! و چه امکاناتی دارد. در پاسخ به این دوستان اقدام به تهیه این مطلب نمودم و در این رابطه باید بگویم که PayPal یک سرویس واسط برای خریدهای آنلاین است. امروزه حدود 96.2 میلیون نفر در سراسر دنیا از این سرویس برای انتقال پول از طریق ایمیل بین خود استفاده میکنند. این سرویس آنچنان دارای اعتبار و اعتماد شده است که بالغ بر 95 درصد خریداران eBay از آن استفاده میکنند.
PayPal بعنوان یک واسط مالی به مردم امکان میدهد تا بدون رویت مشخصات کارت اعتباری یا اطلاعات بانکی یکدیگر نسبت به ارسال پول اقدام نمایند. برای استفاده از سرویس PayPal فقط به یک آدرس ایمیل معتبر و یک کارت اعتباری یا حساب بانکی معتبر نیاز دارید. به دلیل سادگی مصرف، PayPal مورد توجه بسیاری قرار گرفته است.
این سرویس برای خریداران رایگان است و از فروشندگان مبلغی بین 1.9% تا 2.9% انتقالی را طلب میکند. که 2.9% برای مبالغ زیر 3000 دلار امریکاست و برای 3000 تا 10000 دلار میزان 2.5% کسر میگردد و برای 10000 تا 100000 دلار میزان 2.2% و نهایتا برای انتقال بیش از 100000 دلار میزان 1.9% مبلغ را دریافت میکند. بنابراین بعنوان فروشنده بهتر است راهی بیابید که مبلغ انتقالی را افزایش دهید تا پول کمتری بپردازید.
اگر قصد استفاده از eBay را داشته باشید، این موسسه از شما میخواهد تا حسابی در PayPal باز کنید. در ضمن از سرویس PayPal برای انتقال موارد شخصی مانند جمع کردن پول برای گروه، تیم ورزشی و یا حتی خرید و قروشهای شخصی نیز استفاده میشود.
اگر قصد فروش وسایل شخصی خود را دارید، خریدار میتواند از طریق PayPal پول شما را بدهد.
عده ای سئوال میکنند که آیا PayPal امن است؟ در جواب باید بگویم که PayPal به امنیت بانکهای آنلاین است. هرچند که هیچ سیستمی صددرصد امن نیست اما PayPal تا حد ممکن سعی کرده تا جلوی مسائل کلاهبرداری و خطاها را بگیرد. به نظر میرسد که موسسه دیگری همتای PayPal نخواهید یافت.
این سرویس با بهره گیری از بهترین متخصصین در تمام زمینه های کاری خود توانسته جلوی پرداختهای ناخواسته از حساب شما را بگیرد. درضمن خریدهای تا سقف 1000 دلار eBay از طریق PayPal بیمه میشود.
برای شروع بهره برداری از PayPal میتوانید اقدام به باز کردن یک حساب شخصی بنمائید. از این حساب میتوانید اقدام به خرید از eBay کرده و برای ارسال یا دریافت پول از آن استفاده کنید. امکان ارسال وجه از طریق ایمیل برای 55 کشور و منطقه وجود دارد. محدودین این نوع حساب آنست که فقط از حسابهای دیگر PayPal میتواند وجه دریافت کند و قابلیت اخذ وجه از کارت اعتباری یا کارت بانکی را ندارد. این سرویس (باز کردن حساب و نقل و انتقال پول) مجانی است. این حساب محدودیت دریافت ماهانه دارد.
حساب Premier علاوه بر قابلیتهای حساب شخصی، توان دریافت کارت اعتباری، کارت بانکی و حساب بانکی را هم دارد. بعلاوه مشخصه هایی مانند سبد خرید و گزارش پرداخت نیز دارد. داشتن این نوع حساب مشمول پرداخت هزینه است.
نوع دیگر حساب، بیزنسی است و مخصوص افرادی است که کارهای تجاری بزرگتر دارند و یا فروشگاه آنلاین را اداره میکنند. این حساب میتواند تحت نام بیزنس شما باشد. امکانات این سیستم بسیار خوب است. برای استفاده از این حساب هم باید پول پرداخت نمائید.
حساب PayPal را میتوان در چند دقیقه باز کرد. کارهای بررسی اعتبار قبلا بوسیله موسسه کارت اعتباری و بانک شما انجام شده است. حال باید به PayPal بگویید که اطلاعات شما را به ایمیلتان وصل کند. اطلاعات شما بصورت محرمانه نزد PayPal میماند و ایمیلتان بعنوان PayPal ID واحد شما مصرف میشود. آدرس ایمیل و آدرس ارسال بسته شما تنها اطلاعاتی است که به رویت در میآید.
میتوانید به PayPal بگویید که فقط در صورت خرید، از حسابتان پول بردارد. در صورت ارسال پول، PayPal فورا پول را میفرستد و بعد از حساب شما برداشت میکند. این روش رایگان است. روش دیگر اینست که پولی به PayPal بفرستید و آنرا در حسابتان نگه دارید. این روش نیز مجانی است. واریز پول به حساب شما نیز از طریق PayPal انجام میشود. چون این انتقال هزینه ای ندارد لذا 8 روز کاری طول میکشد تا پول به حسابتان واریز گردد. روش کار نیز مانند سیستم بانکی آنلاین است. سایت اینترنتی پارسی نیک، به عنوان یکی از سایتهای پیشتاز در زمینه ارائه خدمات PayPal در ایران، می تواند در این زمینه جوابگوی نیازتان باشد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 17:15 توسط حمید رضا حباب |
|
|
صنعت طراحی وب ایران عمر کوتاهی دارد و همانند بسیاری از کشورهای دیگر به طور کلی صنعتی نوپاست. بازار این صنعت در داخل کشور، بسیار گسترده و بزرگ است و شرکتهای بسیاری نیز به عنوان طراح وب در آن فعالیت می کنند. تاکنون سایتهای بسیاری توسط همین شرکتها در وب منتشر شده است. از سایتهای کوچک و شخصی گرفته تا سایتهای تجارت الکترونیک و پورتالهای بزرگ دولتی. آنچه که این مقاله بدان می پردازد عمدتا تحلیل استراتژی های ناکارامد به کار گرفته شده از سوی شرکتهای فعال در این حوزه است.
1- بازارسنجی ضعیف: این شرکتها به همه درخواستها پاسخ دادند و با تمام مشتریان چه کوچک و چه بزرگ پای میز مذاکره نشستند و یا آنها را به پای میز مذاکره کشاندند. دیدگاه منطقی آن است که هر شرکت با توجه به ملاحظات و بررسی های مختص به خود بخشی از بازار را مورد هدف قرار دهد و سیاستهای کاری خود را نیز متناسب با همان بازار تدوین کند. اما متاسفانه اغلب آنان بدون سیاست کاری بوده و چون بازار مخاطب خود را انتخاب نمی کنند، طبیعتا در تمام بازار به دنبال مشتری و عقد قرار داد می گردند. از این استراتژی ضعیف، روزنامه ها و مجلات به عنوان رسانه های تبلیغ بیشتر سود می برند. به نظر می رسد اگر شرکتهای ایرانی در انتخاب مشتری دقت بیشتری نشان دهند و از میان مشتریان موجود، مشتریان بهتر و مطمئن تری را برگزینند، سود و پایداری کسب و کار خود را بهتر تضمین می نمایند. "مشتریان بد" عموما وقت و هزینه شرکتها را اتلاف می کنند و خدمات پشتیبانی ارایه شده به آنها در بیشتر موارد، پروژه های اجرا شده را ضررده می کند. حرکت به سوی چنین سیاستی از سوی شرکتهای مجری، بازار را رشد می دهد و مشتریان را مجبور به رعایت اصول و قواعد بازار می کند. شایان ذکر است که که بازار طراحی وب ایران بازاری پخته نیست ضمن آنکه بسیار پراکنده و گسترده است. کنترل عرضه و تقاضا در این بازار بسیار مشکل است و میزان تقاضا از سوی مشتریان بنابه دلایل نامشخصی در بازه های زمانی مختلف، زیاد و کم می شود. اما با اینحال این بازار با پارمترهای نامشخص بازاریابی نمی تواند پوششی بر ضعف شرکتهای فعال در طراحی وب باشد. باید اذعان کرد که عموما آنها برنامه مشخص بازاریابی ندارند و استراتژی های اتخاذ شده از سوی آنها نیز تا حدی انفعالی و در واکنش به فعالیت سایر رقبا بوده است. 2- همه دنباله رو هستند: رقابت سازنده ای میان شرکتها وجود ندارد. آنها ضمن آنکه همواره با یکدیگر در رقابت هستند تقریبا به تخصص یکدیگر احترام نمی گذارند. در بازار طراحی وب ایران همه مدعی هستند و متاسفانه این بازار رهبر، پیشرو و یا شرکتی بسیار شاخص ندارد. در چنین شرایطی طبیعتا صحت ادعاها کمتر ارزیابی می شود و چنانچه خلاف آن نیز ثابت شود، هیچ اتفاقی نمی افتد. نبود رهبر یا پیشرو، چنین بازاری را متاثر از پارامترهای خارج از آن می کند و بی ثباتی در آن موج می زند. در هر بازاری اگر شرکت پیشرو از توانایی های لازم برخوردار باشد می تواند در شکوفایی کل بازار نقش داشته باشد. متاسفانه هیچ شرکت طراح وب ایرانی تاکنون نتوانسته است به عنوان یک پیشرو نقش ایفا کند. همانطور که گفته شد بازار طراحی وب ایران پخته نیست. در بازارهای پخته همواره یک یا چند پیشتاز وجود دارند و شرکتهای دیگر تا حدودی خود را با سیاستهای آنها تطبیق می دهند. همچنین همواره در این بازارها شرکتهایی هستند که شرکتهای پیشرو را به رقابت می کشانند و با مطرح کردن ایده های نو به دنبال دستیابی به سهم بیشتری از بازار هستند. به عنوان مثال رقابتی که گوگل در سالهای اولیه فعالیت خود شروع کرد از این نوع بود. گوگل در بازار جستجو، موتورهای جستجوگر محبوب آن زمان را به رقابت طلبید و در نهایت سهم عمده بازار را از آن خود کرد و آلتاویستای پیشرو را از اریکه قدرت به پایین کشید. 3- تکنولوژی های متفاوت: اوضاع در این مورد کمی بهتر است. اصولا شرکتها، تکنولوژی خاصی را به دلایل مختلفی برای اجرای پروژه ها بر می گزینند. تکنولوژی های رایج در ایران مایکروسافت، جاوا و کدباز هستند. هنوز هم شرکتهایی هستند که مدعی اجرای پروژه ها با اکثر تکنولوژی ها بوده حال آنکه تواناییهای آنها در برخی از این تکنولوژیها بالا نیست. این مورد را نمی توان یک ضعف اساسی قلمداد کرد زیرا ممکن است شرکتها از طریق برون سپاری، اجرای پروژه ها را به شرکتهای همکار خود واگذار کنند. در هر صورت رویکرد به همه تکنولوژیها در فعالیت تیمهای مدیریت پروژه و بازرگانی شرکتها بی تاثیر نیست ضمن آنکه قدرت شرکتها را در موردی مانند Branding کاهش می دهد. 4- ضعف در تعریف خدمات: روشن است که خدمت ارایه شده در نهایت "طراحی وب" است اما در دل همین دو کلمه دنیایی معنا و مفهوم وجود دارد. شرکتهای ایرانی خدمات خود را نوعا درست تعریف نمی کنند و اطلاعات کاملی نیز ارایه نمی دهند. آنها همواره امید دارند که در یک جلسه حضوری، برگ برنده خود را رو کنند و طرف مذاکره را مقهور نموده و قراردادی منعقد نمایند. یکی از دلایل اصلی عدم فعالیت شرکتهای صرفا مشاور در این بازار نیز دقیقا همین مورد و به عبارت دیگر نبود اطلاعات از خدمات و فعالیت شرکتهای مجری است. در حالیکه اگر شرکتها اطلاعات کاملی از خود و خدمات خود منتشر کنند، شرکتهای مشاور می توانند مدت مذاکرات را برای هر دو طرف مذاکره کاهش دهند و کیفیت اجرای پروژه ها نیز بالاتر خواهد رفت. قابل ذکر است که مشتریان ایرانی نیز نوعا تمایل به مذاکرات حضوری دارند. شاید بتوان دلایل زیر را برای این موضوع عنوان کرد: به دلیل ضعف اساسی مشتریان با خدمات طراحی وب، آنها مذاکره حضوری را فرصتی برای کسب اطلاعات بیشتر و بالا بردن آگاهی های خود می دانند. نوعا مدیران عاملی تصمیم گیرنده هستند که برای مطالعه اطلاعات منتشر شده از سوی مجریان، وقت نمی گذارند. هنوز این باور شکل نگرفته است که می توان بیشتر این مذاکرات را به صورت الکترونیک انجام داد و حتی قرارداد الکترونیکی منعقد کرد. نبود قوانین حقوقی مشخص نیز بر این موضوع تاثیر می گذارد. همواره مدیران سودجو و فرصت طلبی وجود دارند که برای یافتن کانالهای مناسب زد و بندهای مالی، نیاز به این جلسات برای آشنایی بیشتر دارند. 5- ضعف در قیمت گذاری خدمات: اصل "هر چقدر که تیغ می برد" هنوز هم در بین اکثر این شرکتها رواج دارد و آنها قیمت گذاریهای خود را در اکثر موارد با توجه به مشتری تعین می کنند و کمتر به خدماتی که ارایه می شود توجه می کنند. به عنوان مثال اگر قیمت گذاری بر اساس طراحی هر صفحه را روشی درست برای قیمت گذاری بدانیم، هم اکنون قیمت طراحی هر صفحه از پنج هزار تومان تا صد و پنجاه هزار تومان متغیر است. این تفاوت می تواند ناشی از موارد زیر باشد:
مشتریان ناآگاه و یا کمتر آگاه نمی توانند تفاوت این قیمتها را هضم کنند. فعالیتها این افراد و تیمهای کوچک هم خوب است هم بد. خوب از آن جهت که آنها در آشنا کردن شرکتها و سازمانها به این خدمات بسیار موثر هستند. اما بد از آن جهت که آنها با خدمات بعضا نامطلوب و پشتیبانی های ضعیف بازار را بسیار آشفته می کنند. عموما مشتریانی که فاکتور اصلی آنها "قیمت پروژه" است تمایل به واگذاری پروژه های خود به این افراد دارند.
7- نبود مدیران فروش متخصص در این حوزه: یکی از مشکلات اساسی بسیاری از شرکتهای این حوزه کمبود مدیر فروش تخصصی در این حوزه است. لذا در اغلب موارد مدیر عامل شرکت وظیفه فروش را نیز بر عهده دارد. این مدیران عامل چون معمولا از ابتدای راه اندازی کسب و کار با شرکت بوده اند و تجربیات خوبی دارند می توانند این نقش را به خوبی انجام دهند که البته بر پست سازمانی "مدیریت عاملی" آنها تاثیر منفی می گذارد. ورود مدیران فروش با سابقه کار در حوزه های دیگر چه مرتبط با نرم افزار و چه غیر مرتبط با آن تاثیر منفی بر فعالیت کاری شرکتها می گذارند هر چند در کوتاه مدت، منجر به افزایش فروش شوند. این مدیران فروش اگر از سوی شرکت حمایت شده و آموزش کافی ببیند می توانند البته تاثیر بسیار مثبتی بر ساختار یافته شدن "مدیریت فروش خدمات وب" بگذارند. 8- تفکر محدود: آنها خود را با تغییرات موجود کمتر تطبیق می دهند. درست است که تا مبحثی نو مطرح می شود همه از آن نام می برند اما در عمل به کندی خود را با آن مباحث نوین هماهنگ می کنند. پروپوزالهایی که از سوی آنها ارایه می شود اغلب محتوا و شکل مشخصی دارد. آنها تنوعی به خدمات ارایه شده از سوی خود نمی دهند. عموما نیازهای مشتری را به خوبی تشخیص نمی دهند و همواره نیازهای وی را در غالب تواناییهای خود تعبیر می کنند. نتیجه این کار این خواهد بود که یا چیزی فراتر از نیاز مشتری طراحی می شود و یا چیزی کمتر از آن. توجه به مدیران فروش با سابقه کار در حوزه های دیگر نیز ناشی از همین موضوع است زیرا آنها می توانند با استفاده از ارتباطات و کانالهای قبلی خود، بر فروش شرکت بیافزایند اما پر واضح است که در روند این افزایش فروش، شرکت تجربه ای در "مدیریت فروش" بدست نمی آورد زیرا با نبود آن مدیر فروش، بسیاری از ارتباطات و کانالهای کسب درآمد قطع می شود. 9- ضعف در پروپوزالها: پروپوزالهای ارایه شده از سوی آنان آگاهی های لازم را در اختیار مشتریان قرار نمی دهد. محتوای این پروپوزالها تفاوت خدمات ارایه شده از سوی شرکتهای مختلف را نشان نمی دهد و نمی توان با مقایسه تنها چند پروپوزال شرکتی را به عنوان مجری پروژه برگزید. ضعف نسبی مشتریان نیز بی تاثیر بر این موضوع نمی باشد. 10- تخصص و آموزش را جدی نمی گیرند: آنها برای آموزش کارمندان خود هزینه نمی کنند. با توجه به طبیعت دایما در حال تغییر اینترنت، نقش آموزش بسیار موثر است. به عنوان مثال سلیقه گرافیست بسیاری از آنها سالهاست که بدون توجه به تغییرات بوجود آمده در ذائقه کاربران وب ثابت مانده است. شاید اغلب آنها ندانند که از سوی مراجع معتبر، گرافیک متناسب با ذائقه کاربران برای سال 2005 چه چیزی پیش بینی شده است! تشویق کارمندان به افزایش مطالعات در حوزه تخصصی، مراجعه به سایتهای معتبر و تخصصی و شرکت دادن آنها در دوره های آموزشی مرتبط می تواند در کیفیت اجرای پروژه ها و تداوم آنها در بازار تاثیر فوق العاده بگذارد. با تمام موارد گفته شده، چون صنعت طراحی وب در ایران نوپاست وجود پاره ای از مشکلات موجود طبیعی است. مدیران اغلب جوان هستند و خود مقوله مدیریت این نوع شرکتها نیز هنوز جا افتاده نیست و چهارچوب و ساختار آن همانند شرکتهای فعال در صنعت برق که سابقه ای بیش از چهل سال در ایران دارند، قوام نیافته است. بازار بکری در داخل کشور و بازارهای بسیاری در خارج از کشور فراروی طراح وب ایرانی قرار دارد. امیدواریم مدیران و تصمیم گیرندگان با اتخاذ راهکارهای مناسب به سوی هر چه حرفه ای تر شدن گام بردارند. آمادگی تغییر نظرات ارایه شده را دارم لذا خواهشمند است انتقادات و پیشنهادات خود را به آدرس roudaki AT iranseo DAT com ارسال نمایید تا در نسخه های بعدی این مقاله از دیدگاههای شما نیز استفاده نمایم. |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 10:34 توسط حمید رضا حباب |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 تیر 1387 |
| نویسندگان |
|
حمید رضا حباب امیر حسین طهرانی مجتبی موحدیان |
|
RSS
|