طراحی وب سایت

	طراحی وب سایت
	آموزش طراحی وب سایت دینامیک

وب سرويس چيست ؟

کسانی که با صنعت IT آشنايی دارند حتما ً نام وب سرويس را شنيده اند . برای مثال ، بيش از 66 درصد کسانی که در نظر سنجی مجله InfoWorld شرکت کرده بودند بر اين توافق داشتند که وب سرويس ها مدل تجاری بعدی اينترنت خواهند بود . به علاوه گروه گارتنر پيش بينی کرده است که وب سرويس ها کارآيی پروژه های IT را تا 30 در صد بالا می برد . اما وب سرويس چيست و چگونه شکل تجارت را در اينترنت تغيير خواهد داد ؟

برای ساده کردن پردازش های تجاری ، برنامه های غير متمرکز (Enterprise) بايد با يکديگر ارتباط داشته باشند و از داده های اشتراکی يکديگر استفاده کنند . قبلا ً اين کار بوسيله ابداع استاندارد های خصوصی و فرمت داده ها به شکل مورد نياز هر برنامه انجام می شد . اما دنيای وب و XML – تکنولوژی آزاد برای انتقال ديتا – انتقال اطلاعات بين سيستم ها را افزايش داد . وب سرويس ها نرم افزارهايی هستند که از XML برای انتقال اطلاعات بين نرم افزارهای ديگر از طريق پروتوکول های معمول اينترنتی استفاده می کنند . به شکل ساده يک وب سرويس از طريق وب اعمالی را انجام می دهد (توابع يا سابروتين ها ) و نتايج را به برنامه ديگری می فرستد . اين يعنی برنامه ای در يک کامپيوتر در حال اجراست ، اطلاعاتی را به کامپيوتری می فرستد و از آن درخواست جواب می کند ، برنامه ای که در آن کامپيوتر دوم است کارهای خواسته شده را انجام می دهد و نتيجه را بر روی ساختارهای اينترنتی به برنامه اول بر می گرداند . وب سرويس ها می توانند از پروتکول های زيادی در اينترنت استفاده کنند اما بيشتر از HTTP که مهم ترين آنهاست استفاده می شود .

وب سرويس هر توع کاری می تواند انجام دهد . برای مثال در يک برنامه می تواند آخرين عنوان های اخبار را از وب سرويس Associated Press بگيرد يا يک برنامه مالی می تواند آخرين اخبار و اطلاعات بورس را از وب سرويس بگيرد . کاری که وب سرويس انجام می دهد می تواند به سادگی ضرب 2 عدد يا به پيچيدگی انجام کليه امور مشترکين يک شرکت باشد .

وب سرويس دارای خواصی است که آن را از ديگر تکنولوژی و مدل های کامپيوتری جدا می کند ، Paul Flessner ، نايب رييس مايکروسافت در dot NET Enterprise Server چندين مشخصه برای وب سرويس در يکی از نوشته هايش ذکر کرده است ، يک ، وب سرويس ها قابل برنامه ريزی هستند . يک وب سرويس کاری که می کند را در خود مخفی نگه می دارد وقتی برنامه ای به آن اطلاعات داد وب سرويس آن را پردازش می کند و در جواب آن اطلاعاتی را به برنامه اصلی بر می گرداند . دوم ، وب سرويس ها بر پايه XML بنا نهاده شده اند . XML و XML های مبتنی بر SOAPيا Simple Object Access Protocol تکنولوژی هايی هستند که به وب سرويس اين امکان را می دهند که با ديگر برنامه ها ارتباط داشته باشد حتی اگر آن برنامه ها در زبانهای مختلف نوشته شده و بر روی سيستم عامل های مختلفی در حال اجرا باشند . همچين وب سرويس ها خود ، خود را توصيف می کنند . به اين معنی که کاری را که انجام می دهند و نحوه استفاده از خودشان را توضيح می دهند . اين توضيحات به طور کلی در WSDL يا Web Services Description Language نوشته می شود . WSDL يک استاندارد بر مبنای XML است . به علاوه وب سرويس ها قابل شناسايی هستند به اين معنی که یرنامه نويس می تواند به دنبال وب سرويس مورد علاقه در دايرکتوری هايی مثل UDDI يا Universal Description , Discovery and Integration جستجو کند . UDDI يکی ديگر از استاندارد های وب سرويس است .

نکات تکنولوژی وب سرويس :

همانطور که در ابتدا توضيح داده شد يکی از دلايل اينکه وب سرويس از ديگر تکنولوژی های موجود مجزا شده است استفاده از XML و بعضی استاندارد های تکنيکی ديگر مانند SOAP ، WSDL و UDDI است . اين تکنولوژی های زمينه ارتباط بين برنامه ها را ايجاد می کند به شکلی که مستقل از زبان برنامه نويسی ، سيستم عامل و سخت افزار است . SOAP يک مکانيزم ارتباطی را بين نرم افزار و وب سرويس ايجاد می کند . WSDL يک روش يکتا برای توصيف وب سرويس ايجاد می کند و UDDI يک دايرکتوری قابل جستجو برای وب سرويس می سازد . وقتی اينها با هم در يک جا جمع می شود اين تکنولوژی ها به برنامه نويس ها اجازه می دهد که برنامه های خود را به عنوان سرويس آماده کنند و بر روی اينترنت قرار دهند .

شکل زير نقش هر کدام از استاندارد ها را در ساختار وب سرويس نمايش می دهد . در قسمت های بعدی هر کدام از اين تکنولوژی ها را بررسی می کنيم .

XML يا eXtensible Markup Language :

XML يک تکنولوژی است که به شکل گسترده از آن پشتيبانی می شود ، همچنين اين تکنولوژی Open است به اين معنی که تعلق به شرکت خاصی ندارد . اولين بار در کنسرسيوم WWW يا W3C در سال 1996 برای ساده کردن انتقال ديتا ايجاد شده است . با گسترده شدن استفاده از وب در دهه 90 کم کم محدوديت های HTML مشخص شد . ضعف HTML در توسعه پذيری ( قابليت اضافه و کم کردن خواص ) و ضعف آن در توصيف ديتاهايی که درون خود نگهداری می کند برنامه نويسان را از آن نا اميد کرد . همچنين مبهم بودن تعاريف آن باعث شد از توسعه يافتن باز بماند . در پاسخ به اين اشکالات W3C يک سری امکانات را در جهت توسعه HTML به آن افزود که امکان تغيير ساختار متنهای HTML مهم ترين آن است . اين امکان را CSS يا Cascade Style Sheet می نامند .

اين توسعه تنها يک راه موقتی بود . بايد يک روش استاندارد شده ، توسعه پذير و داری ساختار قوی ايجاد می شد . در نتيجه W3C XML را ساخت . XML دارای قدرت و توسعه پذيری SGML يا Standard Generalized Markup Language و سادگی که در ارتباط در وب به آن نياز دارد است .

استقلال اطلاعات يا جدا بودن محتوا از ظاهر يک مشخصه برای XML به حساب می آيد . متنهای XML فقط يک ديتا را توصيف می کنند و برنامه ای که XML برای آن قابل درک است – بدون توجه به زبان و سيستم عامل – قادر است به اطلاعات درون فايل XML هر گونه شکلی که مايل است بدهد . متنهای XML حاوی ديتا هستند بدون شکل خاص بنابراين برنامه ای که از آن می خواهد استفاده کند بايد بداند که چگونه می خواهد آن اطلاعات را نمايش دهد . بنابراين نحوه نمايش يک فايل XML در يک PC با PDA و تلفن همراه می تواند متفاوت باشد .

وقتی يک برنامه با متن XML مواجه می شود بايد مطمئن باشد که آن متن حاوی ديتای مورد نظر خود است . اين اطمينان توسط برنامه هايی با نام XML Parser حاصل می شود . تجزيه کننده ها دستورات متن XML را بررسی می کنند . همچنين آنها به برنامه کمک می کنند تا متن های XML را تفسير کند . به صورت اختياری هر متن XML می تواند به متن ديگری اشاره کند که حاوی ساختار فايل XML اصلی باشد . به آن متن XML دوم DTD يا Document Type Definition گفته می شود .

وقتی فايل XML به DTD اشاره می کند برنامه تجزيه کننده فايل اصلی را با DTD بررسی می کند که آيا به همان ساختاری که در DTD توصيف شده شکل گرفته است يا خير . اگر يک تجزيه کننده XML بتواند يک متن را به درستی پردازش کند متن XML نيز به شکل صحيحی فرمت شده است .

وقتی که اکثر نرم افزار ها امکانات وبی خود را افزايش دادند اين طور به نظر می آيد که XML به عنوان يک تکنولوژی جهانی برای فرستادن اطلاعات بين برنامه های انتخاب شود . تمامی برنامه هايی که از XML استفاده می کنند قادر خواهند بود که XML ِ همديگر را بفهمند . اين سطح بالای تطابق بين برنامه ها باعث می شود که XML يک تکنولوژی مناسب برای وب سرويس باشد ، چون بدون اينکه احتياج به سيستم عامل و سخت افزار يکسان باشد می تواند اطلاعات را جابجا کند .

SOAP يا Simple Object Access Protocol :

SOAP يکی از عمومی ترين استاندارد هايی است که در وب سرويس ها استفاده می شود . طبق شواهد اولين بار توسط DeveloperMentor ، شرکت UserLand و مايکروسافت در سال 1998 ساخته شده و نسخه اول آن در سال 1999 ارايه شده است . آخرين نسخه SOAP ، نسخه 1.2 بود که در دسامبر سال 2001 در W3C ارايه شد . نسخه 1.2 نشان دهنده کار زياد بر روی آن و نمايانگر اشتياق زياد صنعت IT برای استفاده از SOAP و وب سرويس است .

هدف اصلی SOAP ايجاد روش برای فرستادن ديتا بين سيستم هايی است که بر روی شبکه پخش شده اند . وقتی يک برنامه شروع به ارتباط با وب سرويس می کند ، پيغام های SOAP وسيله ای برای ارتباط و انتقال ديتا بين آن دو هستند . يک پيغام SOAP به وب سرويس فرستاده می شود و يک تابع يا ساب روتين را در آن به اجرا در می آورد به اين معنی که اين پيغام از وب سرويس تقاضای انجام کاری می کند . وب سرويس نيز از محتوای پيغام SOAP استفاده کرده و عمليات خود را آغاز می کند . در انتها نيز نتايج را با يک پيغام SOAP ديگر به برنامه اصلی می فرستد .

به عنوان يک پروتکول مبتنی بر XML ، SOAP تشکيل شده از يک سری الگو های XMLی است . اين الگو ها شکل پيغام های XML را که بر روی شبکه منتقل می شود را مشخص می کند ، مانند نوع ديتا ها و اطلاعاتی که برای طرف مقابل تفسير کردن متن را آسان کند . در اصل SOAP برای انتقال ديتا بر روی اينترنت و از طريق پروتکول HTTP طراحی شده است ولی از آن در ديگر مدلها مانند LAN نيز می توان استفاده کرد . وقتی که وب سرويس ها از HTTP استفاده می کنند به راحتی می توانند از Firewall عبور کنند .

يک پيغام SOAP از سه بخش مهم تشکيل شده است : پوشش يا Envelope ، Header ، بدنه يا Body . قسمت پوشش برای بسته بندی کردن کل پيغام به کار می رود . اين بخش محتوای پيغام را توصيف و گيرنده آن را مشخص می کند . بخش بعدی پيغام های SOAP ، Header آن است که يک بخش اختياری می باشد و مطالبی مانند امنيت و مسيريابی را توضيح می دهد . بدنه پيغام SOAP بخشی است که ديتاهای مورد نظر در آن جای می گيرند . ديتاها بر مبنای XML هستند و از يک مدل خاص که الگوها (Schemas) آن را توضيح می دهند تبعيت می کنند . اين الگو ها به گيرنده کمک می کنند تا متن را به درستی تفسير کند .پيغام های SOAP نوسط سرور های SOAP گرفته و تفسير می شود تا در نتيجه آن ، وب سرويس ها فعال شوند و کار خود را انجام دهند .

برای اينکه از SOAP در وب سرويس استفاده نکنيم از تعداد زيادی پروتکول بايد استفاده شود . برای مثال XML-RPC تکنولوژی قديمی تری بود که همين امکانات را ايجاد می کرد . به هر حال ، خيلی از سازندگان بزرگ نرم افزار SOAP را بر تکنولوژی های ديگر ترجيح دادند . دلايل زيادی برای انتخاب SOAP وجود دارد که خيلی از آنها درباره پروتکول آن است که فراتر از اين متن می باشد . 3 برتری مهم SOAP نسبت به تکنولوژی های ديگر : Simplicity , Extensibility و Interoperability است .

پيغام های SOAP معمولا ً کدهای زيادی ندارند و برای فرستادن و گرفتن آن به نرم افزار های پيچيده نياز نيست . SOAP اين امکان را به برنامه نويس می دهد تا بنا به نياز خود آن را تغيير دهد . در آخر بدليل اينکه SOAP از XML استفاده می کند می تواند بوسيله HTTP اطلاعات را انتقال بدهد بدون اينکه زبان برنامه نويسی ، سيستم عامل و سخت افزار برای آن مهم باشد .

WSDL يا Web Services Description Language :

استاندارد ديگری که نقش اساسی در وب سرويس بازی می کند WSDL است . همانطور که قبلا ً اشاره کرديم يکی از خواص وب سرويس ها توصيف خود آنهاست به اين معنی که وب سرويس دارای اطلاعاتی است که نحوه استفاده از آن را توضيح می دهد . اين توضيحات در WSDL نوشته می شود ، متنی به XML که به برنامه ها می گويد اين وب سرويس چه اطلاعاتی لازم دارد و چه اطلاعاتی را بر می گرداند .

وقتی که سازندگان نرم افزار برای اولين بار SOAP و ديگر تکنولوژی های وب سرويس را ساختند دريافتند که برنامه ها قبل از اينکه شروع به استفاده از يک وب سرويس بکنند بايد اطلاعاتی درباره آن را داشته باشند . اما هر کدام از آن سازندگان برای خودشان روشی برای ايجاد اين توضيحات ابداع کردند و باعث شد که وب سرويس ها با هم هماهنگ نباشد . وقتی IBM و مايکروسافت تصميم گرفتند تا استاندارد های خود را يکسان کنند WSDL بوجود آمد . در ماه مارس سال 2001 مايکروسافت ، IBM و Ariba نسخه 1.1 را به W3C ارائه کردند . گروهی از W3C بر روی اين استاندارد کار کردند و آن را پذيرفتند . هم اکنون اين تکنولوژی در دست ساخت است و هنوز کامل نشده . ولی هم اکنون اکثر سازندگان وب سرويس از آن استفاده می کنند .

هر وب سرويسی که بر روی اينترنت قرار می گيرد دارای يک فايل WSDL است که مشخصات ، مکان و نحوه استفاده از وب سرويس را توضيح می دهد . يک فايل WSDL نوع پيغام هايی که وب سرويس می فرستد و می گيرد را توضيح می دهد مانند پارامترهايی که برنامه صدا زننده برای کار با وب سرويس بايد به آن بفرستد . در تئوری يک برنامه در وب برای يافتن وب سرويس مورد نظر خود از روی توضيحات WSDL ها جستجو می کند . در WSDL اطلاعات مربوط به چگونگی ارتباط با وب سرويس بر روی HTTP يا هر پروتکول ديگر نيز وجود دارد .

اين مهم است که بدانيم WSDL برای برنامه ها طراحی شده است نه برای خواندن آن توسط انسان . شکل فايلهای WSDL پيچيده به نظر می آيد ولی کامپيوترها می توانند آن را بخوانند و نجزيه و تحليل بکند . خيلی از نرم افزارهايی که وب سرويس می سازند فايل WSDL مورد نياز وب سرويس را نيز توليد می کنند بنابراين وقتی برنامه نويس وب سرويس خود را ساخت به شکل خودکار WSDL مورد نياز با آن نيز ساخته می شود و احتياجی به آموزش دستورات WSDL برای ساختن و استفاده از وب سرويس نيست .

UDDI يا Universal Description , Discovery and Integration :

سومين استاندارد اصلی وب سرويس ها ، UDDI ، به شرکتها و برنامه نويسان اجازه می دهد تا وب سرويس های خود را بر روی اينترنت معرفی کنند . اين استاندارد در اصل بوسيله مايکروسافت ، IBM و Ariba و 50 شرکت بزرگ ديگر ساخته شده است . با استفاده از UDDI شرکتها می توانند اطلاعات خود را در اختيار شرکت های ديگر قرار بدهند و مدل B2B ايجاد کنند . همان طور که از نام آن مشخص است شرکت ها می توانند وب سرويس خود را معرفی کنند ، با وب سرويس ديگران آشنا شوند و از آن در سيستم های خود استفاده کنند . اين استاندارد جديدی است و در سال 2000 ساخته شده ، کنسرسيومی از شرکتهای صنعتی در حال کار بر روی آن هستند ؛ نسخه دوم UDDI در ماه ژوئن سال 2001 ارائه شد و نسخه سوم آن در دست ساخت است .

UDDI يک متن مبتنی بر XML را تعريف می کند که در آن شرکت ها توضيحاتی درباره چگونگی کار وب سرويس شرکتشان و امکانات خود می دهند . برای تعريف اين اطلاعات از شکل خاصی که در UDDI توضيح داده شده استفاده می شود . شرکت ها می توانند اين اطلاعات را در UDDI شرکت خود نگهداری کنند و تنها به شرکت های مورد نظرشان اجازه دستيابی به آنها را بدهند يا آنها را در مکان عمومی و د اينترنت قرار دهند . بزرگترين و مهمترين پايگاه UDDI ، UDDI Business Registry يا UBR نام دارد و توسط کميته UDDI طراحی و اجرا شده است . اطلاعات اين پايگاه در چهار نقطه نگهداری می شود ، مايکروسافت ، IBM ، SAP و HP . اطلاعاتی که در يکی از چهار پايگاه تغيير کند در سه تای ديگر نيز اعمال می شود .

اطلاعات درون اين پايگاه ها شبيه دفترچه تلفن است . White Pages که در آنها اطلاعات تماس شرکت ها و توضيحات متنی آنهاست ، Yellow Pages حاوی اطلاعات طبقه بندی شده شرکتها و اطلاعات درباره توانايی های الکترونيکی آنها می باشد ، Green Pages ، حاوی اطلاعات تکنيکی درباره سرويس های آنها و نحوه پردازش اطلاعات شرکت آنها می باشد .

اطلاعات تجاری و سرويس های شرکت ها کاملا ً طبقه بندی شده است و اجازه می دهد که به راحتی در آنها جستجو کرد . سپس متخصصان IT می توانند از اين اطلاعات استفاده کرده و شرکت ها را برای خدمات بهتر به هم متصل کنند . با اين شرح UDDI امکان پياده سازی مدل B2B را ايجاد می کند و شرکتها می توانند از سرويس های يکديگر استفاده کنند .

شرکت هايی که به UDDI علاقه نشان داده اند قدرت مند هستند و خيلی از آنها از وب سرويس و استاندارد های آن در محصولات خود استفاده می کنند . NTT Communications of Tokyo يکی از شرکت هايی است که در حال اضافه کردن توضيحاتی به ساختار UDDI است . در هر حال شرکت ها هنوز کمی درباره وارد کردن خود در پايگاه های عمومی محتاط هستند . اين چيز عجيبی نيست . شرکتها ابتدا اين امکانات را فقط برای شرکای خود ايجاد می کنند . شرکتهای بزرگ نيز برای مديريت بر سرويس های خود و اشتراک آنها بين قسمت های مختلف از اين استاندارد استفاده می کنند . وقتی اين استاندارد به حد بلوغ خود برسد و کاربران با آن احساس راحتی بکنند استفاده از آن نيز در مکان های عمومی فراگير خواهد بود .

اين تغيير رويه برای شرکت های بزرگی که B2B را به روش های قديمی اجرا کرده بودند مشکل است . بعضی نيز اشکال امنيتی بر اين روش می گيرند و مايل نيستند اطلاعاتشان را بدهند . اما با گذشت زمان و کامل شدن اين تکنولوژی و درک لزوم استفاده از آن شرکت ها چاره ای جز استفاده از آن ندارند .

مترجم : حامد بنايی
لینک: http://www.hamedbanaei.com/articles/webservicedesc.htm

متن اصلی از سايت http://www.deitel.com گرفته شده است .

+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت 14:55 توسط حمید رضا حباب |

وب سرویس چیست؟

کسانی که با صنعت IT آشنایی دارند تتما ً نام وب سرویس را شنیده اند. برای مثال، بیش از ۶۶ درصد کسانی که در نظر سنجی مجله InfoWorld شرکت کرده بودند بر این توافق داشتند که وب سرویس ها مدل تجاری بعدی اینترنت خواهند بود. به علاوه گروه گارتنر پیش بینی کرده است که وب سرویس ها کارآیی پروژه های IT را تا ۳۰ در صد بالا می برد. اما وب سرویس چیست و چگونه شکل تجارت را در اینترنت تغییر خواهد داد؟

برای ساده کردن پردازش های تجاری، برنامه های غیرمتمرکز (Enterprise) باید با یکدیگر ارتباط داشته باشند و از داده های اشتراکی یکدیگر استفاده کنند. قبلا ً این کار بوسیله ابداع استانداردهای خصوصی و فرمت داده ها به شکل مورد نیاز هر برنامه انجام می شد. اما دنیای وب و XML تکنولوژی آزاد برای انتقال دیتا انتقال اطلاعات بین سیستم ها را افزایش داد. وب سرویس ها نرم افزارهایی هستند که از XML برای انتقال اطلاعات بین نرم افزارهای دیگر از طریق پروتکل های معمول اینترنتی استفاده می کنند. به شکل ساده یک وب سرویس از طریق وب اعمالی را انجام می دهد (توابع یا سابروتین ها) و نتایج را به برنامه دیگری می فرستد. این یعنی برنامه ای که در یک کامپیوتر در تال اجراست اطلاعاتی را به کامپیوتردیگری می فرستد و از آن درخواست جواب می کند. برنامه ای که در آن کامپیوتر دوم است کارهای خواسته شده را انجام می دهد و نتیجه را بر روی ساختارهای اینترنتی به برنامه اول برمی گرداند.

وب سرویس ها می توانند از پروتکل های زیادی در اینترنت استفاده کنند اما بیشتر از HTTP که مهم ترین آنهاست استفاده می شود. وب سرویس هر نوع کاری می تواند انجام دهد. برای مثال در یک برنامه می تواند آخرین عنوان های اخبار را از وب سرویس Associated Press بگیرد یا یک برنامه مالی می تواند آخرین اخبار و اطلاعات بورس را از طریق وب سرویس بگیرد. کاری که وب سرویس انجام می دهد می تواند به سادگی ضرب دو عدد یا به پیچیدگی انجام کلیه امور مشترکین یک شرکت باشد.

وب سرویس دارای خواصی است که آن را از دیگر تکنولوژی ها و مدل های کامپیوتری جدا می کند. Paul Flessner، نایب رییس مایکروسافت در dot NET Enterprise Server چندین مشخصه برای وب سرویس در یکی از نوشته هایش ذکر کرده است. اول اینکه وب سرویس ها قابل برنامه ریزی هستند. یک وب سرویس کاری که می کند را در خود مخفی نگه می دارد. وقتی برنامه ای به آن اطلاعات داد وب سرویس آن را پردازش می کند و در جواب آن اطلاعاتی را به برنامه اصلی بر می گرداند. دوم، وب سرویس ها بر پایه XML بنا نهاده شده اند. XML و XML های مبتنی بر SOAP یا Simple Object Access Protocol تکنولوژی هایی هستند که به وب سرویس ها این امکان را می دهد که با دیگر برنامه ها ارتباط داشته باشد تتی اگر آن برنامه ها در زبانهای مختلف نوشته شده و بر روی سیستم عامل های مختلفی در تال اجرا باشند.

همچین وب سرویس ها خود-توصیف هستند. به این معنی که کاری را که انجام می دهند و نتوه استفاده از خودشان را توضیت می دهند. این توضیتات به طور کلی در WSDL یا Web Services Description Language نوشته می شود. WSDL یک استاندارد بر مبنای XML است. به علاوه وب سرویس ها قابل شناسایی هستند به این معنی که برنامه نویس می تواند به دنبال وب سرویس مورد علاقه در دایرکتوری هایی مثل UDDI یا Universal Description , Discovery and Integration جستجو کند. UDDI یکی دیگر از استاندارد های وب سرویس است.

نکات تکنولوژی وب سرویس
همانطور که در ابتدا توضیت داده شد یکی از دلایل اینکه وب سرویس از دیگر تکنولوژی های موجود مجزا شده است استفاده از XML و بعضی استاندارد های تکنیکی دیگر مانند SOAP، WSDL و UDDI است. این تکنولوژی ها زمینه ارتباط بین برنامه ها را ایجاد می کنند به شکلی که مستقل از زبان برنامه نویسی، سیستم عامل و سخت افزار است. SOAP یک مکانیزم ارتباطی را بین نرم افزار و وب سرویس ایجاد می کند. WSDL یک روش یکتا برای توصیف وب سرویس ایجاد می کند و UDDI یک دایرکتوری قابل جستجو برای وب سرویس می سازد. وقتی اینها با هم در یک جا جمع می شوند این تکنولوژی ها به برنامه نویس اجازه می دهد که برنامه های خود را به عنوان سرویس آماده کرده و بر روی اینترنت قرار دهد.

XML یا eXtensible Markup Language
XML یک تکنولوژی است که به شکل گسترده از آن پشتیبانی می شود، همچنین این تکنولوژی Open است به این معنی که متعلق به شرکت خاصی نیست. اولین بار در کنسرسیوم WWW یا W3C در سال ۱۹۹۶ برای ساده کردن انتقال دیتا ایجاد شده است. با گسترده شدن استفاده از وب در دهه ۹۰ کم کم متدودیت های HTML مشخص شد. ضعف HTML در توسعه پذیری (قابلیت اضافه و کم کردن خواص) و ضعف آن در توصیف دیتاهایی که درون خود نگهداری می کند برنامه نویسان را از آن ناامید کرد. همچنین مبهم بودن تعاریف آن باعث شد از توسعه یافتن باز بماند. در پاسخ به این اشکالات W3C یک سری امکانات را در جهت توسعه HTML به آن افزود که امکان تغییر ساختار متنهای HTML مهم ترین آن است. این امکان را CSS یا Cascade Style Sheet می نامند.

این توسعه تنها یک راه موقتی بود. باید یک روش استاندارد شده، توسعه پذیر و دارای ساختار قوی ایجاد می شد. در نتیجه W3C استاندارد XML را ساخت. XML دارای قدرت و توسعه پذیری SGML یا Standard Generalized Markup Language و سادگی که در ارتباط در وب به آن نیاز دارد است.

استقلال اطلاعات یا جدا بودن متتوا از ظاهر یک مشخصه برای XML به تساب می آید. متنهای XML فقط یک دیتا را توصیف می کنند و برنامه ای که XML برای آن قابل درک است بدون توجه به زبان و سیستم عامل قادر است به اطلاعات درون فایل XML هر گونه شکلی که مایل است بدهد. متنهای XML تاوی دیتا هستند بدون شکل خاص، بنابراین برنامه ای که از آن می خواهد استفاده کند باید بداند که چگونه می خواهد آن اطلاعات را نمایش دهد. بنابراین نتوه نمایش یک فایل XML در یک PC با PDA و تلفن همراه می تواند متفاوت باشد.

وقتی یک برنامه با متن XML مواجه می شود باید مطمئن باشد که آن متن تاوی دیتای مورد نظر خود است. این اطمینان توسط برنامه هایی با نام XML Parser تاصل می شود. تجزیه کننده ها دستورات متن XML را بررسی می کنند. همچنین آنها به برنامه کمک می کنند تا متن های XML را تفسیر کند. به صورت اختیاری هر متن XML می تواند به متن دیگری اشاره کند که تاوی ساختار فایل XML اصلی باشد. به آن متن XML دوم DTD یا Document Type Definition گفته می شود.

وقتی فایل XML به DTD اشاره می کند برنامه تجزیه کننده فایل اصلی را با DTD بررسی می کند که آیا به همان ساختاری که در DTD توصیف شده شکل گرفته است یا خیر. اگر یک تجزیه کننده XML بتواند یک متن را به درستی پردازش کند متن XML نیز به شکل صتیتی فرمت شده است.

وقتی که اکثر نرم افزارها امکانات وبی خود را افزایش دادند این طور به نظر می رسد که XML به عنوان یک تکنولوژی جهانی برای فرستادن اطلاعات بین برنامه ها انتخاب شود. تمامی برنامه هایی که از XML استفاده می کنند قادر خواهند بود که XML ِ همدیگر را بفهمند. این سطت بالای تطابق بین برنامه ها باعث می شود که XML یک تکنولوژی مناسب برای وب سرویس باشد. چون بدون اینکه اتتیاج به سیستم عامل و سخت افزار یکسان باشد می تواند اطلاعات را جابجا کند.

SOAP یا Simple Object Access Protocol
SOAP یکی از عمومی ترین استاندارد هایی است که در وب سرویس ها استفاده می شود. طبق شواهد اولین بار توسط DeveloperMentor، شرکت UserLand و مایکروسافت در سال ۱۹۹۸ ساخته شده و نسخه اول آن در سال ۱۹۹۹ ارایه شده است. آخرین نسخه SOAP، نسخه 1.2 بود که در دسامبر سال ۲۰۰۱ در W3C ارایه شد. نسخه 1.2 نشان دهنده کار زیاد بر روی آن و نمایانگر اشتیاق زیاد صنعت IT برای استفاده از SOAP و وب سرویس است.

هدف اصلی SOAP ایجاد روشی جهت فرستادن دیتا بین سیستم هایی است که بر روی شبکه پخش شده اند. وقتی یک برنامه شروع به ارتباط با وب سرویس می کند، پیغام های SOAP وسیله ای برای ارتباط و انتقال دیتا بین آن دو هستند. یک پیغام SOAP به وب سرویس فرستاده می شود و یک تابع یا سابروتین را در آن به اجرا در می آورد به این معنی که این پیغام از وب سرویس تقاضای انجام کاری را دارد. وب سرویس نیز از متتوای پیغام SOAP استفاده کرده و عملیات خود را آغاز می کند. در انتها نیز نتایج را با یک پیغام SOAP دیگر به برنامه اصلی می فرستد.

به عنوان یک پروتکل مبتنی بر XML، پروتکل SOAP تشکیل شده از یک سری الگوهای XMLی است. این الگوها شکل پیغام های XML را که بر روی شبکه منتقل می شود را مشخص می کند. مانند نوع دیتاها و اطلاعاتی که برای طرف مقابل تفسیر کردن متن را آسان کند. در اصل SOAP برای انتقال دیتا بر روی اینترنت و از طریق پروتکل HTTP طراتی شده است ولی از آن در دیگر مدلها مانند LAN نیز می توان استفاده کرد. وقتی که وب سرویس ها از HTTP استفاده می کنند به راتتی می توانند از Firewall عبور کنند.

یک پیغام SOAP از سه بخش مهم تشکیل شده است: پوشش یا Envelope ،Header، بدنه یا Body. قسمت پوشش برای بسته بندی کردن کل پیغام به کار می رود. این بخش متتوای پیغام را توصیف و گیرنده آن را مشخص می کند. بخش بعدی پیغام های SOAP، Header آن است که یک بخش اختیاری می باشد و مطالبی مانند امنیت و مسیریابی را توضیت می دهد. بدنه پیغام SOAP بخشی است که دیتاهای مورد نظر در آن جای می گیرند. دیتاها بر مبنای XML هستند و از یک مدل خاص که الگوها (Schemas) آن را توضیت می دهند تبعیت می کنند. این الگو ها به گیرنده کمک می کنند تا متن را به درستی تفسیر کند. پیغام های SOAP توسط سرورهای SOAP گرفته و تفسیر می شود تا در نتیجه آن، وب سرویس ها فعال شوند و کار خود را انجام دهند.

برای اینکه از SOAP در وب سرویس استفاده نکنیم از تعداد زیادی پروتکل باید استفاده شود. برای مثال XML-RPC تکنولوژی قدیمی تری بود که همین امکانات را ایجاد می کرد. به هر تال، خیلی از سازندگان بزرگ نرم افزار SOAP را بر تکنولوژی های دیگر ترجیت دادند. دلایل زیادی برای انتخاب SOAP وجود دارد که خیلی از آنها درباره پروتکل آن است که فراتر از این متن می باشد. سه برتری مهم SOAP نسبت به تکنولوژی های دیگر عبارتند از قابلیت توسعه، سادگی و قابلیت عملکرد داخلی.

پیغام های SOAP معمولا ً کدهای زیادی ندارند و برای فرستادن و گرفتن آن به نرم افزارهای پیچیده نیاز نیست. SOAP این امکان را به برنامه نویس می دهد تا بنا به نیاز خود آن را تغییر دهد. در آخر بدلیل اینکه SOAP از XML استفاده می کند می تواند بوسیله HTTP اطلاعات را انتقال بدهد بدون اینکه زبان برنامه نویسی، سیستم عامل و سخت افزار برای آن مهم باشد.

WSDL یا Web Services Description Language
استاندارد دیگری که نقش اساسی در وب سرویس بازی می کند WSDL است. همانطور که قبلا ً اشاره کردیم یکی از خواص وب سرویس ها توصیف خود آنهاست به این معنی که وب سرویس دارای اطلاعاتی است که نتوه استفاده از آن را توضیت می دهد. این توضیتات در WSDL نوشته می شود، متنی به XML که به برنامه ها می گوید این وب سرویس چه اطلاعاتی لازم دارد و چه اطلاعاتی را بر می گرداند.

وقتی که سازندگان نرم افزار برای اولین بار SOAP و دیگر تکنولوژی های وب سرویس را ساختند دریافتند که برنامه ها قبل از اینکه شروع به استفاده از یک وب سرویس بکنند باید اطلاعاتی درباره آن را داشته باشند. اما هر کدام از آن سازندگان برای خودشان روشی برای ایجاد این توضیتات ابداع کردند و باعث شد که وب سرویس ها با هم هماهنگ نباشد. وقتی IBM و مایکروسافت تصمیم گرفتند تا استاندارد های خود را یکسان کنند WSDL بوجود آمد. در ماه مارس سال ۲۰۰۱ مایکروسافت، IBM و Ariba نسخه 1.1 را به W3C ارائه کردند. گروهی از W3C بر روی این استاندارد کار کردند و آن را پذیرفتند. هم اکنون این تکنولوژی در دست ساخت است و هنوز کامل نشده. ولی هم اکنون اکثر سازندگان وب سرویس از آن استفاده می کنند.

هر وب سرویسی که بر روی اینترنت قرار می گیرد دارای یک فایل WSDL است که مشخصات، مکان و نتوه استفاده از وب سرویس را توضیت می دهد. یک فایل WSDL نوع پیغام هایی که وب سرویس می فرستد و می گیرد را توضیت می دهد مانند پارامترهایی که برنامه صدا زننده برای کار با وب سرویس باید به آن بفرستد. در تئوری یک برنامه در وب برای یافتن وب سرویس مورد نظر خود از روی توضیتات WSDL ها جستجو می کند. در WSDL اطلاعات مربوط به چگونگی ارتباط با وب سرویس بر روی HTTP یا هر پروتکل دیگر نیز وجود دارد.

این مهم است که بدانیم WSDL برای برنامه ها طراتی شده است نه برای خواندن آن توسط انسان. شکل فایلهای WSDL پیچیده به نظر می آید ولی کامپیوترها می توانند آن را بخوانند و تجزیه و تتلیل بکند. خیلی از نرم افزارهایی که وب سرویس می سازند فایل WSDL مورد نیاز وب سرویس را نیز تولید می کنند بنابراین وقتی برنامه نویس وب سرویس خود را ساخت به شکل خودکار WSDL مورد نیاز با آن نیز ساخته می شود و اتتیاجی به آموزش دستورات WSDL برای ساختن و استفاده از وب سرویس نیست.

UDDI یا Universal Description , Discovery and Integration
سومین استاندارد اصلی وب سرویس ها، یعنی UDDI، به شرکتها و برنامه نویسان اجازه می دهد تا وب سرویس های خود را بر روی اینترنت معرفی کنند. این استاندارد در اصل بوسیله مایکروسافت، IBM و Ariba و پنجاه شرکت بزرگ دیگر ساخته شده است. با استفاده از UDDI شرکتها می توانند اطلاعات خود را در اختیار شرکت های دیگر قرار بدهند و مدل B2B ایجاد کنند. همان طور که از نام آن مشخص است شرکت ها می توانند وب سرویس خود را معرفی کنند، با وب سرویس دیگران آشنا شوند و از آن در سیستم های خود استفاده کنند. این استاندارد جدیدی است و در سال ۲۰۰۰ ساخته شده است و کنسرسیومی از شرکتهای صنعتی در تال کار بر روی آن هستند. نسخه دوم UDDI در ماه ژوئن سال ۲۰۰۱ ارائه شد و نسخه سوم آن در دست ساخت است.

UDDI یک متن مبتنی بر XML را تعریف می کند که در آن شرکت ها توضیتاتی درباره چگونگی کار وب سرویس شرکتشان و امکانات خود می دهند. برای تعریف این اطلاعات از شکل خاصی که در UDDI توضیت داده شده استفاده می شود. شرکت ها می توانند این اطلاعات را در UDDI شرکت خود نگهداری کنند و تنها به شرکت های مورد نظرشان اجازه دستیابی به آنها را بدهند یا آنها را در مکان عمومی و در اینترنت قرار دهند.

بزرگترین و مهمترین پایگاه UDDI پایگاه UDDI Business Registry یا UBR نام دارد و توسط کمیته UDDI طراتی و اجرا شده است. اطلاعات این پایگاه در چهار نقطه نگهداری می شود: مایکروسافت، IBM، SAP و HP. اطلاعاتی که در یکی از چهار پایگاه تغییر کند در سه تای دیگر نیز اعمال می شود.

اطلاعات درون این پایگاه ها شبیه دفترچه تلفن است. White Pages که در آنها اطلاعات تماس شرکت ها و توضیتات متنی آنهاست، Yellow Pages تاوی اطلاعات طبقه بندی شده شرکتها و اطلاعات درباره توانایی های الکترونیکی آنها می باشد، Green Pages، تاوی اطلاعات تکنیکی درباره سرویس های آنها و نتوه پردازش اطلاعات شرکت آنها می باشد.

اطلاعات تجاری و سرویس های شرکت ها کاملا ً طبقه بندی شده است و اجازه می دهد که به راتتی در آنها جستجو کرد. سپس متخصصان IT می توانند از این اطلاعات استفاده کرده و شرکت ها را برای خدمات بهتر به هم متصل کنند. با این شرت UDDI امکان پیاده سازی مدل B2B را ایجاد می کند و شرکتها می توانند از سرویس های یکدیگر استفاده کنند.

شرکت هایی که به UDDI علاقه نشان داده اند قدرتمند هستند و خیلی از آنها از وب سرویس و استانداردهای آن در متصولات خود استفاده می کنند. NTT Communications of Tokyo یکی از شرکت هایی است که در تال اضافه کردن توضیتاتی به ساختار UDDI است. در هر تال تاضر شرکت ها هنوز کمی درباره وارد کردن خود در پایگاه های عمومی متتاط هستند. این چیز عجیبی نیست. شرکتها ابتدا این امکانات را فقط برای شرکای خود ایجاد می کنند. شرکتهای بزرگ نیز برای مدیریت بر سرویس های خود و اشتراک آنها بین قسمت های مختلف از این استاندارد استفاده می کنند. وقتی این استاندارد به تد بلوغ خود برسد و کاربران با آن اتساس راتتی بکنند استفاده از آن نیز در مکان های عمومی فراگیر خواهد بود.

این تغییر رویه برای شرکت های بزرگی که B2B را به روش های قدیمی اجرا کرده بودند مشکل است. بعضی نیز اشکال امنیتی بر این روش می گیرند و مایل نیستند اطلاعاتشان را بدهند. اما با گذشت زمان و کامل شدن این تکنولوژی و درک لزوم استفاده از آن شرکت ها چاره ای جز استفاده از آن ندارند.

منبع : سایت nofa.ir

+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت 14:54 توسط حمید رضا حباب |

استفاده از Command Prompt برای ftp

باز کردن محیط Command Prompt - داس

دستور cmd در منوی run را بنویسید و اجرا کنید و یا آدرس را Start–All Programs–Accessories و بعد بر روی Command Prompt کلیک کنید.

آماده سازی فایل ها برای انتقال (ftp)

با دستور cd داخل پوشه ای که فایل های لازم برای انتقال وجود دارند شوید.دستور cd یکی از دستورات محیط داس می باشد.

اتصال به سایت برای انتقال فایل ها

تایپ کنید ftp YourDomain که بجای YourDomain باید دامین مورد نظر خود را بنویسید. مانند ftp ۵ww.ir
در صورت اتصال موفق به دامین username یا همان نام کاربری مربوط به ftp از شما درخواست می شود. بعد از وارد کردن نام کاربری، رمز عبور پرسیده می شود که باید آن را وارد کنید. برای ورد به صورت anonymous در سیستم هایی که این اجازه را به شما می دهند، بجای رمز عبور از آدرس ایمیل خود استفاده کنید.رمز عبور در هنگام وارد کردن حتی به صورت کاراکتر “*” دیده نمی شود.
در صورت اتصال موفق آمیز پیغامی مبنی بر اتصال موفق آمیز دریافت می کنید. اگر موفق به اتصال نشوید با پیغام access denied مواجه می شوید.

آماده سازی فضای وب برای قرار دادن فایل ها (ftp)

در این مرحله باید با استفاده از دستور cd مانند مرحله دوم، وارد پوشه ای که می خواهید فایل ها را ارسال کنید شوید. دستور pwd نام پوشه ای را که در آن قرار دارید را به همراه آدرس آن نشان می دهد. سپس باید نوع فایل را مشخص کنید. به صورت پیش فرض نوع ASCII انتخاب شده است. برای تغییر آن به باینری تایپ کنید bin یا binary و برای بازگشت به حالت ASCII، لازم است ascii یا acs را تایپ کنید. نوع ASCII برای فایل های متنی(فایل هایی که در ادیتور متن قابل مشاهده هستند مانند فایل txt, php, asp, js, css و …) و نوع BINARY برای فایل های صوتی، تصویری و … بکار برده می شود.

ارسال فایل

برای ارسال فایل کافی است تایپ کنید put filename که filename نام فایل به طور کامل می باشد. برای ارسال چندین فایل از دستور mput استفاده می شود. بجای filename نام فایل ها را با کاراکتر های * یا ؟ مانند کپی در محیط داس و یا جستجو در ویندوز مشخص کنید. مانند php.* برای تمامی فایل های php موجود در پوشه فعلی بر روی کامپیوتر شخصی.

دریافت فایل

برای دریافت فایل کافی است تایپ کنید get filename که filename نام فایل به طور کامل می باشد. برای دریافت چندین فایل از دستور mget استفاده می شود. بجای filename نام فایل ها را با کاراکتر های * یا ؟ مانند کپی در محیط داس و یا جستجو در ویندوز مشخص کنید. مانند php.* برای تمامی فایل های php موجود در پوشه فعلی بر روی سرور.

خروج

برای خروج تایپ کنید bye یا quit
منبع:http://www.academist.ir /س

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 15:15 توسط حمید رضا حباب |

تفاوت های لینوکس با ویندوز

گنو/لینوکس با ویندوز چه تفاوتی دارد؟

یکی از نخستین سوالاتی که در ذهن هر کاربری که به تازگی نام گنو/لینوکس به گوشش خورده است، مطرح می‌شود، این است که خوب گنو/لینوکس چه تفاوتی با ویندوز دارد؟ من در این مقاله قصد دارم بدون اینکه وارد مسایل خیلی فنی شوم، به طور اجمالی این موضوع را تشریح کنم.

لینوکس چیست؟

لینوکس به خودی خود، یک هسته (Kernel) است. هسته، بخش اصلی سیستم‌عامل را تشکیل می‌دهد که کار آن کنترل داده‌ها، مدیریت حافظه، سخت‌افزار، ورود و خروج داده‌ها و تمامی موارد اصلی سیستم‌عامل می‌باشد. همانطور که گفتم، لینوکس به خودی خود سیستم‌عامل به شمار نمی‌رود، بلکه با استفاده از ابزارهایی که پروژه گنو (GNU) برای آن تولید کرده است، تبدیل به یک سیستم‌عامل کامل می‌شود (به همین دلیل است که لینوکس را معمولا گنو/گنو/لینوکس یا GNU/Linux می‌نامند) و با اضافه کردن سایر نرم‌افزارهای بازمتن به آن، می‌توان از آن در موارد متعددی مانند سرویس‌دهنده‌ها، ایستگاه‌های کاری، کامپیوترهای روی‌میزی، ابر رایانه‌ها، ابزارهای صنعتی و پزشکی که دارای سیستم‌های درونه‌ای (Embedded) می‌باشند و… استفاده کرد.
از نظر فنی، گنو/لینوکس را می‌توان نمونه بازمتن و آزاد سیستم‌عامل‌های خانواده یونیکس نامید. زیرا بر اساس استاندارد POSIX پیاده سازی شده و کاملا با آن سازگار است. بنابراین گنو/لینوکس را می‌توان نواده سیستم‌عامل پرسابقه و مستحکم یونیکس دانست که البته خواص خوب آنرا نیز به ارث برده است. اکنون تفاوت‌های اصلی گنو/لینوکس و ویندوز را با هم می‌شماریم:

گنو/لینوکس : سیستم‌عامل آزاد

گنو/لینوکس یک سیستم عامل آزاد و بازمتن است. کد منبع آن در اختیار همگان قرار دارد و همه می‌توانند در کدهای آن تغییر ایجاد کرده و بنا به نیازشان استفاده کنند. آزاد و در دسترس بودن کدهای منبع سبب می‌شود تا بتوانید از طرز کارکرد دقیق سیستم‌عامل مطلع شوید. شما بسیاری از توزیع‌های گنو/لینوکس را می‌توانید به هر تعداد کپی کرده و بین دوستانتان پخش کنید. در سمت مقابل، ویندوز یک سیستم‌عامل اختصاصی است که کد منبع آن سری نگهداشته شده و برای همگان در دسترس نیست. شما نمی‌توانید بفهمید که واقعا در زیر سیستم‌عامل ویندوزتان چه می‌گذرد؟ آیا یک برنامه جاسوسی در آن پنهان نشده است؟ بعید نیست. سیستم عامل ویندوز رایگان نبوده و شما نمی‌توانید آنرا کپی کرده و پخش کنید. در صورت این کار شما خلاف‌کار هستید و جریمه و مجازات خواهید شد. (فعلا نه در ایران ولی در ۴-۶ سال آینده بله)
گنو/لینوکس را به هواپیمایی تشبیه کرده‌اند که هر قسمت از انرا در جایی ساخته‌اند. گنو/لینوکس واقعا محصول کشور خاصی نیست. تعداد زیادی از مردم در سرتاسر جهان در حال کار بر روی بخش‌های مختلف آن و توسعه آن هستند. تعداد برنامه نویسانی که روی بخش‌های مختلف سیستم‌عامل گنو/لینوکس کار می‌کنند، به حدود ۴۰۰ هزار نفر می‌رسد، تفاوت کیفیت کار را مشخص می‌کند.
شما با سیستم‌عامل گنو/لینوکس آزاد هستید. لازم ندارید تا از نرم‌افزارهای اختصاصی استفاده کنید و تحت انقیاد آنها در آیید.

گنو/لینوکس : سرعت، قدرت، پایداری

همانطور که گفتم، گنو/لینوکس نواده سیستم‌عامل یونیکس است. بنابراین ساختار کلی این سیستم‌عامل کاملا با ویندوز متفاوت است. این به این معنی است که مثلا شما نخواهید توانست برنامه‌هایی که در ویندوز دارید، روی گنو/لینوکس اجرا نمایید (البته راه‌هایی وجود دارد – شبیه سازها - ولی در حالت عادی خیر). یکی از خواص اصلی سیستم‌عامل‌های خانواده یونیکس، پایداری و استقامت بسیار بالای آنهاست. این سیستم‌عامل‌ها به این راحتی‌ها خراب نشده و به ندرت نیاز به بوت مجدد پیدا می‌کنند. گنو/لینوکس‌هایی وجود دارند که شما می‌توانید سالها بدون نیاز به بوت، از آنها استفاده نمایید. در سمت مقابل، حتی جدیدترین و پایدارترین سیستم‌های ویندوز نیز اندازه گنو/لینوکس پایدار نیستند. برای بکارگیری سیستم‌های ویندوز به عنوان سرویس دهنده به حافظه و پردازنده‌های قویتری نیاز دارید و مطمین باشید اگر هر چند روز آنرا بوت نکنید، از کار خواهد افتاد! معمولا سیستم‌عامل گنو/لینوکس به راحتی خراب نمی‌شود و برعکس ویندوز مجبور نیستید تا آنرا هر چندماه یکبار مجددا نصب کنید. حتی برخی از انواع گنو/لینوکس به نصب «یکبار برای تمامی عمر» مشهور هستند. این گونه سیستم‌ها را می‌توانید حین کار و حتی بدون بوت، به نسخه‌های جدیدتر ارتقا دهید.

گنو/لینوکس : امنیت، امنیت، امنیت

امروزه در دنیایی متکی بر فناوری اطلاعات زندگی می‌کنیم که هر لحظه به خطر افتادن جریان اطلاعات منجر به بروز خسارت‌های تجاری جبران ناپذیری خواهد شد. امروزه همه به دنبال یک سکوی (Platform) امن‌تر برای اجرای برنامه‌های کاربردی و سروی‌دهنده‌ها هستند. با اینکه مبحث امنیت یک مقوله نسبی است، گنو/لینوکس حرف‌های زیادی برای گفتن در سمت امنیت دارد. بسیاری از قابلیت‌های امنیتی که در ویندوز وجود ندارند و یا فقط با اضافه کردن نرم‌افزارهای اضافی قابل دسترسی می‌باشند، بطور درونی و پیش‌گزیده در گنو/لینوکس پیاده سازی شده‌اند. گنو/لینوکس از ابتدا برای محیط‌های شبکه‌ای و چند کاربره طراحی شده است و همین باعث رعایت مسایل امنیتی از ابتدا در ان شده است، درحالی که ویندوز اینگونه نبوده و درحال حاضر نیز از نظر امنیتی دارای نقاط ضعف فراوانی است. مثلا یک برنامه مخرب با استفاده از همین ضعف‌های امنیتی می‌تواند کل سیستم‌عامل را نابود کند، ولی در صورتی که مورد مشابهی در گنو/لینوکس وجود داشته باشد، حداکثر به دایرکتوری خانگی کاربر اجرا کننده آسیب خواهد رسید، نه کل سیستم‌عامل.
اینطور نیست که گنو/لینوکس فاقد هر گونه اشکال امنیتی باشد، خیر، ولی باز بودن کد منبع آن باعث می‌شود تا بسیاری از اشکالات امنیتی پیش از ایجاد خسارت و در مراحل توسعه و برنامه نویسی برنامه بر ملا شده و رفع شوند. در صورتی که اشکالی نیز در برنامه‌های منتشر شده یافت شود، بدلیل موجود بودن کد منبع سریعا برطرف می‌گردد. در صورتی که در سیستم عامل ویندوز شما باید منتظر مایکروسافت بمانید و بمانید و بمانید (مثلا هم اکنون ۲۱ اشکال امنیتی در مرورگر IE وجود دارد که مایکروسافت هنوز هیچ وصله‌ای برای آن ارایه نداده است). سیستم‌عامل ویندوز دارای اشکالات امنیتی بسیاری است که به راحتی هم کشف نمی‌شوند و هنگامی کشف می‌شوند که خسارات جبران ناپذیری در اثر حمله از طریق آن ضعف‌های امنیتی رخ دهد که امثال آنرا شاهد هستیم. در دنیای امنیت ضرب المثلی وجود دارد که امنیت با مخفی کاری حاصل نمی‌شود.
می‌توان ادعا کرد که تقریبا هیچ ویروسی برای گنو/لینوکس وجود ندارد و این درحالی است که سالیانه بیش از ۱۰۰۰ ویروس و کرم مختلف برای سیستم‌عامل ویندوز ایجاد می‌شود. این بخاطر عدم گسترده بودن گنو/لینوکس نیست (حدود ۷۰ درصد از سایت‌های وب در جهان بر روی سیستم‌عامل‌های خانواده یونیکس و گنو/لینوکس و سرویس‌دهنده وب آپاچی درحال اجرا هستند) بلکه بدلیل وجود حفره‌های امنیتی متعدد ویندوز و سیاست انحصار گرایی مایکروسافت است. یعنی چه؟ مایکروسافت طوری رفتار و سیاست گذاری کرده است که مشتریان خود را تنها به محصولات خودش عادت دهد. بسیاری از کاربران ویندوز از اینترنت اکسپلورر و آتلوک برای مرور وب و پست الکترونیک استفاده می‌کنند. من به عنوان یک ویروس نویس، می‌دانم که اگر ویروسی را برای کاربران ویندوز بنویسم، بر روی کامپیوترهای ۹۰ درصد آنها اثر خواهد کرد. چون اکثرا از IE و Outlook استفاده می‌کنند. ولی در گنو/لینوکس چطور؟ در گنو/لینوکس شما طیف وسیعی از انتخاب و عدم اجبار دارید. من از مرورگر موزیلا استفاده میکنم. دوستی دارم که Konqueror را ترجیح می‌دهد. دیگری از Opera استفاده می‌کند. من از Kmail استفاده می‌کنم. دوستم از Evolution، دیگری از Pine و بعدی از Mutt و برادرم هم از Mozilla Mail. من فقط می‌توانم برای یکی از اینها ویروس بنویسم چون روی بقیه کار نخواهد کرد و عملا میزان اثر آن انداک خواهد بود. ضمنا هیچیک از ویروس‌هایی که برای ویندوز نوشته شده‌اند، بر روی گنو/لینوکس کار نمی‌کنند.

گنو/لینوکس : تعدد سکوهای اجرایی

گنو/لینوکس برخلاف ویندوز بر روی تعداد زیادی از سکوهای مختلف سخت‌افزاری اجرا می‌شود و شما حتی قادرید آنرا برای کار بر روی سکوی مورد نظرتان تغییر دهید. این قابلیت، گنو/لینوکس را برای بکارگیری در سخت‌افزارهای درونه‌ای (Embedded) بسیار مناسب می‌سازد. هسته ۲.۶ گنو/لینوکس این امکان را فراهم می‌سازد تا گنو/لینوکس را بر روی دستگاه‌های بسیار کوچک و یا ابر رایانه‌های بسیار بزرگ اجرا نمایید.

گنو/لینوکس : گسترده‌ترین تنوع در کاربرد

گنو/لینوکس را می‌توانید برای انجام وظایف بسیار متعددی بکار بگیرید. از دستگاه چک کردن اتصالات شبکه، دیوار آتش، مسیریاب (Router) شبکه، سرویس‌دهنده‌های مختلف مانند وب، بانک اطلاعاتی، فایل، چاپ و…، میزهای کار (Desktop)، ایستگاه‌های کاری (Workstations) و… سیستم‌عامل گنو/لینوکس حتی این امکان را دارد که از آن بتوان به صورت یک سیستم زنده و پرتابل استفاده کرد. به این معنی که کل سیستم‌عامل از روی یک دیسک CD اجرا شود و شما آنرا با خودتان جابجا کنید و میزکار و تنظیماتتان را همراه خودتان منتقل کنید. علاوه بر این، این قابلیت برای رفع اشکال و نمایش آن نیز بسیار مفید است.

گنو/لینوکس : تنوع در انتخاب

بدلیل آزاد بودن سیستم‌عامل گنو/لینوکس، هر گروه یا موسسه تجاری، یک نسخه خاص از آن که به توزیع یا پخش (Distribution) معروف هستند، منتشر ساخته است. این توزیع‌های مختلف همگی گنو/لینوکس هستند، ولی هریک معمولا برای یک یا چند امر خاص مانند سرویس‌دهنده، دیوار آتش، میزکار و… طراحی شده‌اند و هریک قابلیت‌ها و بهینه سازی‌ها خاص خودشان را به کاربران ارایه می‌کنند. کاربران در این میان آزادی انتخاب زیادی داشته و می‌توانند چیزی که کاملا نیازشان را برطرف می‌کند، انتخاب کنند. چیزی که در ویندوز نمی‌توان مفهومی برای آن پیدا کرد.

گنو/لینوکس : سیستم‌عاملی حرفه‌ای

گنو/لینوکس یک سیستم‌عامل حرفه‌ای است. یعنی ممکن است یک کاربر کاملا غیر فنی برای مدیریت آن و انجام برخی از تنظیمات سخت‌افزاری دچار مشکل شود و نتواند به راحتی این کار را انجام دهد. البته برخی از توزیع‌های گنو/لینوکس این امور را بسیار راحت (و حتی راحت‌تر از ویندوز) کرده‌اند، ولی با این حال به طور کلی، گنو/لینوکس یک سیستم‌عامل حرفه‌ای است که در عین سادگی، از پیچیدگی‌های فنی زیادی برخوردار است. البته تمام کاربران لازم نیست این امور را بدانند. مثلا یک کارمند دفتری که اموری مانند تایپ و حسابداری را با کامپیوترش انجام می‌دهد، ممکن است از نظر فنی تفاوتی را احساس نکند، ولی گنو/لینوکس خوراکی ۴ ساله برای کاربران خوره فراهم می‌سازد! برخلاف ویندوز، نکات بی‌پایانی برای یادگیری در گنو/لینوکس وجود دارد. این سیستم‌عامل ۴ سال به راحتی شما را مشغول خواهد کرد و می‌توانید مطمین باشید پس از آن بازهم مطالب جدیدی برای یادگیری وجود خواهند داشت! پس خوره‌های کامپیوتری از آن لذت وافری خواهند برد و هرگز آنرا رها نخواهند کرد.
برخلاف ویندوز، در گنو/لینوکس راحت‌تر هستید تا بسیاری از کارهای پیکربندی و سیستمی را از خط فرمان بسیار قدرتمند و عالی آن انجام دهید. با اینکه برای بسیاری از امور مانند ویندوز ابزارهای گرافیکی طراحی شده است، یک کاربر حرفه‌ای واقعا از خط فرمان گنو/لینوکس لذت خواهد برد. خط فرمان ویندوز را اصلا می‌توان خط فرمان نامید؟

گنو/لینوکس : بهشت برنامه نویسان!

گنو/لینوکس را بهشت برنامه نویسان نامیده‌اند. برخلاف ویندوز که اکثر ابزارهای برنامه نویسی روی آنرا باید جداگانه نصب و حتی خریداری نمایید، گنو/لینوکس به همراه تمامی ابزارهای برنامه نویسی مورد نیازتان و با هر زبانی که فکر کنید ارایه می‌شود. کافی است آنرا نصب کنید و کار برنامه نویسی‌تان را با ابزارهای دلخواهتان شروع کنید.

گنو/لینوکس : یک جعبه ابزار کامل

گنو/لینوکس برای کاربران حرفه‌ای، یک جعبه ابزار کامل به شما می‌رود که در آن تمامی ابزارهای مورد نیاز مانند برنامه‌های اینترنتی، ابزارهای امنیتی مانند ابزارهای آزمایش شبکه، ابزارهای برنامه نویسی، هزاران صفحه کتاب و راهنما در آن پیدا خواهید کرد. ابزارهایی که در اختیارتان قرار دارد چنان متنوع هستند که می‌توانید ۹۰ درصد اطمینان داشته باشید که پس از نصب آن به چیز دیگری نیاز نخواهید داشت.

گنو/لینوکس : یکی از زیباترین دستاوردهای بشری

گنو/لینوکس در سایه همکاری و تبادلات علمی هزاران نفر در سرتاسر جهان ایجاد شده و توسعه یافته است. این همکاری چنان گسترده و زیبا بوده و هست، که به سیستم‌عامل گنو/لینوکس لقب «یکی از زیباترین دستاوردهای همکاری جمعی بشر» داده شده است. فرهنگ حاکم در جامعه گنو/لینوکس و بازمتن، فرهنگ کمک، اشتراک اطلاعات و تلاش برای بهبود هرچه بیشتر محصولات و «انجام هرکاری که از دستت برمی‌آید» است. هرکس که می‌خواهد با این سیستم‌عامل کار کند، باید تمامی دیدگاه‌ها و عقاید قبلی خود را درباره نرم‌افزارها و سیستم‌عامل کنار گذاشته و با یک دیدگاه جدید و طرز فکر متحول شده وارد دنیای گنو/لینوکس شود، زیرا با فرهنگ حاکم متفاوتی روبرو خواهد بود. گنو/لینوکس نوید دهنده آزادی است.
منبع:http://www.academist.ir /س

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 15:14 توسط حمید رضا حباب |

ده قدم برای افزایش ترافیک وب سایت

این مقاله ۱۰ روش کم هزینه برای ایجاد ترافیک در وب سایت شما معرفی میکند . لذت ببرید.
۱- لینک های خود را با سایت هایی که حاوی مطالبی مشابه مطالب شما است ، داد و ستد کنید .
وقتی که بازدید کنندگان برای شما مهم باشند ، مسلما بازدید کنندگان هدف دار برای شما واقعا مهم هستند . اگر وب سایت شما در مورد سگها است ، این کار احمقانه ای است که لینک های خود را با سایتهایی متعلق به مردمی هست که از سگ متنفرند ، معاوضه کنید . برای آنکه این یک عمل ضد پیشرفت است و عاقلانه نیست .نه ، این روش داد و ستد لینک ها برای کار نیست .بهتره این کار با سایت هایی انجام شود که موضوعی را پوشش میدهند که با موضوع شما مرتبط است .
۲- انتشار یک وبلاگ
پرداختن به منافع یک وبلاگ از این موضوع این بحث خارج است و من وقت توضیح آن را ندارم . فقط میدونم که موتور های جستجو به وبلاگ ها علاقه دارند که دارندگان وب لاگها را با دیگر وبلاگ داران بطور مکرر به هم متصل کنند .
۳- انتشار خبرنامه خودتان
اکنون من میدونم شما چی فکر میکنید . انتشار یک خبرنامه ؟ به نظر می رسه که کار زیادی نمیتونه انجام بده . خوب بله میتونه . ولی اگرشما خبرنامه تان را در مورد چیزهایی که ار آن سود میبرید بنویسید ، ابدا خوب کار نخواهد کرد . مطالبتان را خارج از کاغذ یا یک محیط خاص نمیتوانید بنویسید ؟ در این مورد نگران نباشید ، در اینترنت مکانهای online فراوانی هست که شما میتونید که از آنجا مطالب رایگان در دسته بندی های منظم را متوانید دریافت کنید . فقط کافیست به موتور جستجو مورد علاقه تان مراجعه کره ور در فهرست مقاله ها مورد نظر را تایپ کنید . و شما از تعداد مواردی که در نتیجه جستجو می آید قطعا متعجب خواهید شد .
۴- عرضه کردن رایگان بعضی از مطالب که به موضوع اصلی شما مرتبط است .
مردم freebies را دوست دارند . مطمعن شوید که مطالب شما با کیفیت است و به موضوع اصلی شما مرتبط است . این خوب است که شما قبل از دریافت freebies توسط کاربر آدرس ایمیل کاربر را بخواهید . این راه خوبی برای جمع آوری سریع لیست افرادی که به موضوعات سایت شما علاقه دارند میباشد .
۵- مبادله کردن تبلیغات با دیگر منتشران مجله الکترونیکی
مجله های الکترونیکی که با موضوع شما مطابق هستند را جستجو کنید و تبلیغات خود را با آنها مبادله کنید . بعضی منتشران با این نوع مبادله برای مدت کوتاهی موافقت میکنند ، مخصوصا اگر مخارجی را هم تقبل کنید .
۶- شرکت کردن در محل های اجتماع عمومی در اینترنت online forums
۷- منتشر کردن آدرس وب سایت در هر چیزی که پخش میکنید ، کتاب ، کارت ویزیت ، کاتالوگ و بروشور
۸- مطالعه هر چیزی که به شما در مورد ایجاد آمد شد در وب سایت کمک کند .
این شدیدا مهم است که در این مورد مطالعه کنید چون اینترنت دقیقه به دقیقه تغییر میکند .ثبت نام کردن در مجله های الکترونیکی ، خواندن کتابهاب الکترونیکی ، و خواندن مطالب موجود در forums . تمام این منابع به شما کمک میکند تا همچنان در جریان آخرین تحولات و اخبار در اینترنت باشید .
۹- پرسیدن سوالاتی که در مورد آنها فگر میکنید از فروشگاه های اینترنتی
بعضی از فروشگاه های اینترنتی میتونند شما را برای موفقیت راهنمایی کنند ، خصوصا اگر با آنها آشنا نیز باشبد . اگر انها به شما را در راه موفقیت کمک کنند ، آنها نیز موفق میشوند . فراموش نکنید فقط سوالهای بی اهمیت سوالهای پرسیده نشده هستند .
۱۰- وقتی که شما ایده جدیدی به ذهنتان خطور کرد ، از آن استفاده کنید .
بهتره که این خارج از فقط یک حرف باشد ولی اگر ایده جالبی به ذهن شما رسید متوانید در هنگامی که تحقیقتان را انجام می دهید به سادگی آن را انجام داده و از تمام آن استفاده کنید . چرا شما تمام تحقیق را در اولین مرتبه انجام میدهید ؟
منبع:http://www.academist.ir

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 15:9 توسط حمید رضا حباب |

ده قدم برای افزایش ترافیک وب سایت

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 15:9 توسط حمید رضا حباب |

روان شناسی رنگ ها در طراحی صفحات وب

روان شناسی رنگ ها در طراحی صفحات وب

یکی از اصول بسیار مهم و کلیدی در طراحی صفحات وب ، توجه به اصل رنگ بندی صفحات و استفاده از رنگ های مکمل و ترکیبی مطلوبی است که کاربران بتوانند بر اساس اصل سهولت و جذابیت صفحه ، به مشاهده مطالب آن بپردازند. این که چه رنگی متناسب سایت های وب است ، پرسشی است که کارشناسان وب ، خیلی پاسخ جامع و کاملی برای ان ارایه نکرده اند و کم تر متخصصات طراحی وب به مسیله روان شناسی رنک ها در طراحی سایت ، توجه کرده اند.
اما به هر حال یک اصل کلی وجود دارد که می گوید : در رنگ بندی یک صفحه ، باید به این موضوع توجه شود که این رنگ قرار است در چه صفحه ای و با چه موضوعی به کار رود. یعنی اصل توجه به عملکرد و موضوعیت سایت ، در رنگ بندی مطالب مهم است . سایت های دولتی و به طور کل ، سایت هایی با بازدیدکننده بسیار بالا ، معمولا از رنک سفید برای زمینه صفحات و رنگ آبی برای لینک های صفحه و رنگ بنفش برای لینکهای مشاهده شده که به عنوان default برنامه فرانت پیج نیز به کار می رود ، استفاده می کنند.
سایت هایی که بیش تر جنبه شخصی دارند ، از رنگ های مکمل استفاده می کنند. مثلا رنگ سبز پر رنگ در کنار سرمه ای ، جذابیت خاصی به سایت هایی با موضوعیت بازرگانی می دهد . و یا در طراحی سایت های کودکان ، از رنگ های خیلی شاد استفاده می شود.
به هر حال توجه به کارکرد کد رنگ ها در طراحی صفحات وب از اهمیت مهمی برخوردار است . در ادام این مطلب ، فقط قصد یادآوری نوع روان شناسی هر رنگ درمخاطبان از دید روان شناسان داریم و فعلا در مورد این که چه نوع رنگی برای چه سایتی مناسب است ، صحبت نمی کنیم. اگر چه این توضیحات ، خود نیز بیان گر استنتاجات خوبی هستند که وب مسترها را در گرافیک سایت ، به خوبی هدایت می کند.

یک بهترین رنگ نداریم!

در مدیریت نوین یک اصل پذیرفته شده وجود دارد که یک بهترین شیوه مدیریت در کار وجود ندارد. ترکیب و هماهنگی و استقرار یک نظام در رنگ بندی صفحات وب نیز ، چنین رویکردی دارد. تجربه و نوع علاقه و هنر web designer هست که سایتی را برای ما جذاب و سایتی دیگر را next می کنیم. نکاتی که می بایست در زمان طراحی گرافیکی سایت در نظر داشته باشیم به شرح زیر هستند :
۱- اثر روان شناسی رنگ
۲- قابلیت خواندن متون صفحات سایت . مثل سایت : (www.irna.com)
۳- رنگ متمم رنگهای انتخابی برای بک گراند ، گرافیک ها ، لینک ها و متون ( مثل سایت http://www.HiGrade.ir)
۴- وجود تطبیق رنگی بین لوگوها و آرم های صفحات با رنگ بندی متون و مطالب به کار گرفته شده (مثل سایت http://www.karvarz.com)
۵- توجه به نوع مخاطب و بازدیدکننده بخش های مختلف سایت . سایتی مانند یاهو ، که روزانه میلیون ها مخاطب دارد و از صدها بخش متنوع تشکیل شده است ، برای هر بخش خود از یک چیدمان و رنگ بندی خاصی در طراحی صفحات اکتیو ، استفاده کرده است . مثلا بخش کودکان یاهو با بخش بازرگانی ان بسیار تفاوت دارد

۵ اصل مهم

لیست زیر مشخصه هایی از رنگ ها را که هنگام طراحی باید مدنظر داشته باشید بیان میکند:
۱- رنگ ها اثر زیادی روی احساسات ما در ۹۰ ثانیه اول دیدن میگذارند .
۲- اثر رنگ میتواند بیننده را ترغیب به خرید یک جنس از شما کند.
۳- رنگ ها رفتار ما را در برابر یک موضوع فقط تشدید نمیکنند ، بلکه اثر خود را کاملا در رفتار ما نشان میدهند .
۴- اثر گذاری رنگ در فرهنگ های مختلف گوناگون است !
۵- هر رنگ به تنهایی یک پیام مخصوص به چشم بیننده میفرستد .به قول مک لوهان ، رسانه همان پیام است !

روان شناسی رنگ ها

به طور کل ، رنگ ها دارای خصیصه های خاصی هستند که در زیر به بخشی از این مولفه های موجود در رنگ ها اشاره شده است :
• سفید : اشاره دارد به صداقت ، پاکیزگی ، صمیمیت ، ملایمت و معاصر بود ن چیزی . سفید بهترین رنگ برای بک گراند های وب است . در تجارت سفید رنگ خستگی گیر و انرژی بخش است .
• سیاه : اشاره دارد به ظرافت ، قدرت ، دلیری ، شهامت ، فریبندگی ، شیطان ، مهارت و باستان . مشکی برای رنگ متن روی یک پس زمینه روشن ایده آل است. این رنگ بعنوان رنگ پس زمینه چشم را خسته میکند .
• قرمز : توانایی ، هیجان ، احساسات شدید ، سرعت ، خطر و تهاجم . این رنگ از بیننده توجه به خود را طلب میکند . در تجارت بمعنی وام و بدهی است . این رنگ شدید ترین رنگ احساس است و ضربان قلب و تنفس را تسریع میکند .
• آبی : امنیت ، اعتماد ، مسیولیت پذیری ، سرما ، ایمان ، وفاداری ، وابستگی وجاه و جلال . آبی دومین رنگ عوام پسند است . در تجارت بمعنای ضمانت مالی است .
• سبز : تندرستی ، فراوانی ، حاصلخیزی ، آزادی ، شفا و بهبودی ، طبیعت ، پیشرفت ، حسادت و خونسردی . در تجارت بیانگر مقام و ثروت است. این رنگ در چشم ها راحت تر از همه دیده میشود .
• قهوه ای : تاثیر گذاری ، متانت ، توانگری مالی و کمک کننده بودن . قهوه ای رنگ کره خاکی ماست و در طبیعت بسیار فراوان است .
• خاکستری : صمیمیت زیاد ، اعتبار و نفوذ و عملی بودن . در تجارت بمعنای سنت گرایی است .
• صورتی : ملایمت ، شیرینی ، ظرافت و زنانگی ، خوب بودن ، بی گناهی و پرورش کودک .
• بنفش : وقار ، معنویت ، شاهانه بودن ، عیش و نعمت ، دارایی ، اعتبار و نفوذ ، سوگواری و مهارت . در تجارت بزرگ نشان دادن است . بنفش طرفداری از سبک های هنرمندانه است.
• نارنجی : سرزندگی و شوخی ، لذت و خوشگذرانی ، تعادل گرمایی ، تشویق کردن ، چالاکی و نیرو ، تحمل و بلند همتی .
• زرد : نور خورشید ، گرمی ، خوشی ، نامردی ، ترسویی و حسادت . در تجارت درخواست از نوع روشنفکرانه است و برای تاکید نیز خوب است . زرد باعث افزایش تمرکز شده ، سوخت و ساز را زیاد میکند و سخت ترین رنگ برای چشم هاست .
• طلایی : نشانگر گران بودن و پرستیژ است .
• نقره ای : سرما ، علمی بودن و اعتبار و پرستیژ است .
پس وقتی میخواهید رنگی انتخاب کنید باید درباره بازار نهایی کار خود باندیشید . چه احساساتی را میخواهید برانگیخته کنید ؟ اول کمی درباره چشم انداز احساسی هدفتان فکر کنید و نیز پیامی که از راه دید میخواهید منتقل کنید .
بعد رنگ خود را انتخاب کنید ! توجه داشته باشید که گرافیک صفحات وب ، امروزه نقش زیادی را در ارایه دکترین رفتار سازمانی الکترونیکی مراکز رسانه ای غرب به مخاطبان در اختیار دارند و LOGO ، BANNER ، TIZER ها ، فوق العاده در تحکیم مفاهیم به مخاطبان وبی موثر هستند.
منبع:http://www.academist.ir

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت 15:6 توسط حمید رضا حباب |

نرم افزار هاي متن باز چگونه درآمدزايي مي کنند؟

با نرم افزارهاي اوپن سورس که آشنايي داريد!؟ نرم افزار اوپن سورس، نرم افزاري است که کد منبع آن در اختيار همه قرار مي گيرد و معمولاً استفاده از آن براي همه رايگان است. اوپن سورس واژه اي است که اين روزها بسيار زياد به کار مي رود. رايگان بودن و در دسترس بودن کد اين نرم افزارها باعث پيشرفت بسيار سريع آن ها شده است. حتماً اين سئوال براي شما پيش خواهد آمد که يک نرم افزار اوپن سورس چطور هزينه هايش را تامين مي کند. سازندگان آن ها چگونه کسب درآمد مي کنند؟

خب تا آخر اين مطلب با ما باشيد تا بفهميد توليد کنندگان نرم افزارهاي اوپن سورس چگونه کسب درآمد مي کنند.

تقاضاي کمک مالي

اگر يک برنامه اوپن سورس به صورت گسترده توسط کاربران مورد استقبال قرار گيرد و اين کاربران از کار کردن با آن برنامه لذت ببرند، توسعه دهندگان اوپن سورس از آن ها مي خواهند در صورت تمايل، براي ادامه توسعه پروژه و خرج هاي اضافي مربوط به آن، به آن ها مبلغي کمک مالي بکنند. بسياري از افراد حاضرند به برنامه هاي آزاد خوب و آينده دار کمک مالي بکنند. تقاضاي کمک مالي يا Donation در دنياي نرم افزارهاي آزاد و اوپن سورس يک امر عادي و معمول است. بسياري از پروژه هاي آزاد از اين روش هزينه هاي خود را تامين مي کنند. يکي از نرم افزارهاي معروف که از اين راه هزينه هاي خود را تامين مي کند، VLC Media Player است. به طور مثال چند نفر از کاربران اين نرم افزار براي خريد کامپيوترهاي PowerMac به تيم VLC کمک مالي کرده اند. وقتي تعداد کاربران يک نرم افزار اوپن سورس زياد باشد، حتي کمک هاي مالي بسيار ناچيز هر يک از کاربران نيز براي کسب درآمد مناسب، کافيست.

سفارشي سازي محصول

معمولاً نرم افزارهاي اوپن سورس ابتدا بر اساس نيازهاي توسعه دهندگان خودشان يا نيازهايي که آن ها در نظر داشته اند، توليد مي شوند. هنگامي که اين نرم افزارها توسط کاربران و سازمان هاي ديگر مورد استفاده قرار مي گيرند، انتظارات جديدي نيز بوجود خواهد آمد. کاربران و سازمان هاي مختلف ممکن است نيازهاي ديگري داشته باشند. ممکن است سازماني از يک محصول اوپن سورس راضي باشد اما نياز به يکسري امکانات مخصوص داشته باشد. در اين گونه موارد توليد کنندگان نرم افزارهاي اوپن سورس براي ايجاد تغييرات و سفارشي سازي محصول خود از سازمان ها پول دريافت مي کنند. ممکن است با خود فکر کنيد که نرم افزاري که آزاد و اوپن سورس باشد را هر کسي مي تواند سفارشي کند، حتي خود آن سازمان هم مي تواند اين کار را انجام دهد، چرا براي اين کار به توليدکنندگان اصلي مراجعه مي کنند و حاضرند به آن ها پول بدهند!؟ درست است که کد منبع در اختيار همه قرار مي گيرد اما تغيير دادن و اضافه کردن امکانات به يک نرم افزار اوپن سورس به همين راحتي ها نيست. توليد کنندگان اصلي بيشتر از بقيه به کدهايي که نوشته اند تسلط دارند و از آن ها سر در مي آورند. ايده اين پروژه در سر آن ها بوده و بهترين کسي که مي تواند اين نرم افزار اوپن سورس را سفارشي کند توسعه دهدگان اصلي پروژه هستند.

پشتيباني محصول

اغلب نرم افزارهايي که توليد مي شوند بدون راهنما و پشتيباني تقريباً غير قابل استفاده اند. هر چه يک نرم افزار بزرگتر و حرفه اي تر باشد، نياز کاربران به پشتيباني قوي بيشتر است. معمولاً مجوزهاي اوپن سورس هيچ ضمانتي براي درست عمل کردن نرم افزار يا برطرف کردن نيازهاي کاربر توسط نرم افزار به کاربران نمي دهند.

توليد کنندگان نرم افزارهاي اوپن سورس هزينه اي براي پشتيباني و گارانتي محصولشان از کاربران و مشتريان سازماني مي گيرند.

توليد کنندگان نرم افزارهاي اوپن سورس هزينه اي براي پشتيباني و گارانتي محصولشان از کاربران و مشتريان سازماني مي گيرند. معمولاً به صورت دوره اي با مشتريان قرارداد مي بندند و به ازاي مبلغ مشخصي از محصول خودشان پشتيباني مي کنند. بسياري از شرکت هايي که نرم افزار اوپن سورس توليد مي کنند از اين راه کسب درآمد مي کنند.

فروش خدمات

ممکن است نتوانند محصول آزاد خود را به صورت مستقيم بفروشند اما مي توانند خدمات مرتبط با آن را به کاربران بفروشند. به طور مثال توليدکنندگان CMSهاي اوپن سورس، هاست و دامين مي فروشند. افرادي که از CMS آن ها استفاده مي کنند اغلب به هاست و دامين هاي آن ها بيش از شرکت هاي ديگر اعتماد مي کنند. بسياري از توليدکنندگان CMSهاي اوپن سورس براي نصب و راه اندازي محصول خود بر روي هاست مشتري درخواست پول مي کنند و يا قالب هاي سفارشي و تجاري براي مشتريان خود طراحي مي کنند.

فروش سخت افزارها و نرم افزارهاي مرتبط

ممکن است يک نرم افزار اوپن سورس براي اجرا شدن نياز به سخت افزار خاصي داشته باشد يا ممکن است براي اضافه کردن يک قابليت به آن نياز به يک سخت افزار باشد. آن ها نرم افزار خود را به صورت رايگان عرضه مي کنند و از طريق فروش سخت افزار مربوط با آن، کسب درآمد مي کنند. نرم افزار مي تواند اوپن سورس و رايگان باشد اما اجزاي اضافي يا پلاگين هاي آن پولي باشند. بسياري از شرکت ها پلاگين ها يا نرم افزارهايي که قابليت هاي يک محصول اوپن سورس را بهبود مي بخشند را به فروش مي رسانند.

تعيين مبلغي براي استفاده هاي تجاري

يک نرم افزار مي تواند رايگان و اوپن سورس باشد در حالي که براي استفاده تجاري از آن بايد مبلغي پرداخته شود. کاربران معمولي و غير تجاري مي توانند رايگان از اين محصول استفاده کنند اما شرکت هاي تجاري بايد مجوز تجاري محصول را خريداري کنند. محصول اوپن سورس مي تواند داراي دو مجوز يا به اصطلاح Dual-License باشد. کاربران خانگي و غير تجاري از يک مجوز و کاربران تجاري از يک مجوز غير رايگان استفاده کنند. به طور مثال MySQL يکي از موفق ترين محصولات نرم افزاري اوپن سورس از اين روش براي کسب درآمد استفاده مي کند.

يک نرم افزار مي تواند رايگان و اوپن سورس باشد در حالي که براي استفاده تجاري از آن بايد مبلغي پرداخته شود. کاربران معمولي و غير تجاري مي توانند رايگان از اين محصول استفاده کنند

پيدا کردن اسپانسر مالي

هر چقدر محبوبيت محصول يک اوپن سورس بيشتر شود، شرکت هاي تجاري به سرمايه گذاري روي آن علاقه مندتر مي شوند. محبوبيت يک محصول اوپن سورس باعث مي شود که وب سايت آن بازديد زيادي داشته باشد. معمولاً توليدکنندگان اينگونه نرم افزارها در وب سايت خود و مخصوصاً صفحه دانلود محصول خودشان، تبليغات تجاري قرار مي دهند. يافتن يک اسپانسر مالي مناسب براي يک محصول اوپن سورس معروف، به هيچ وجه سخت نيست.

تنظيم براي تبيان: فاطمه مجدآبادي

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 11:18 توسط حمید رضا حباب |

بهترین ابزارهای رایگان آمارگیر وبسایت

اگر شما هم از جمله صاحبان وبسایت‌‌ها یا طراحان وب هستید حتماً به اهمیتِ دانستنِ اینکه چه کسانی به وبسایت شما می آیند و در آن مدت چه فعالیتی میکنند واقفید؛ حال چه وبلاگ باشد و چه سایت تجاری، این اطلاعات مهم هستند. سوال اینجاست که چگونه میتوان مجموعه‌ای از ابزارها تحلیلی و آمارگیر را برای پی‌بردن به این اطلاعات در اختیار داشت.

ابزارهای مختلف با ویژگی‌ها و قیمت‌های گوناگون برای این کار وجود دارد، در این مطلب بهترین ابزارهای رایگان آمارگیر و تجزیه و تحلیل وبسایت را به شما نشان خواهیم داد.

Clickly

Clickly برای فراهم ساختن تجزیه تحلیل بی‌درنگ (real time) وبسایت‌ها به خود میبالد. با رابط کاربری ساده و کاربردی آن میتوانید بسادگی اطلاعات مورد نظر خود را تا جزئی‌ترین موارد بیابید ضمن اینکه تحلیل ورودی‌های توییتر و داشتن یک نسخه مخصوص iPhone چیزی است که آن را منحصر به فرد میکند.

Google Analytics

Google Analytics قطعاً یکی از محبوب‌ترین ابزارهای رایگان موجود است و کامل‌ترین ابزارهای مورد نیاز را در خود جای داده است. به هر حال بودن اسم گوگل پشت این سرویس حرفی برای گفتن باقی نمی‌گزارد.

Reinvigorate

Reinvigorate آمار بازدیدهای وبسایت شما را بصورت بی‌درنگ در اختیار شما میگذارد. نشان دادن دیاگرام‌ای آماری و استفاده از تکنولوژی نقشه گرمایی (heat map technology) که مشخص میکند بازیدکنندگان بیشتر در چه نواحی از سایت شما کلیک کرده‌اند از جمله ویژگی‌های آنست. همچنین شما میتوانید اطلاعات آماری خود را از طریق برنامه‌ای بر روی دسکتاپ دریافت کنید.

Piwik

Piwik یک پروژه متن‌باز است که با PHP و MySQL ساخته شده است که برای استفاده باید آن را روی سرور خود نصب کنید که به سادگی و در 5 دقیقه قابل نصب است.

Yahoo! Web Analytics

Yahoo! Web Analytics یک آمارگیر با ویژگی‌های کامل است که خود را بیشتر برای مصارف تجاری معرفی میکند. داشبورد انعطاف پذیر، اطلاعات بی‌درنگ، چارت‌های دموگرافیک، شخصی‌سازی گزارش‌ها و … از ویژگی‌های پیشرفته آن میباشد.

WordPress.com Stats

WordPress.com Stats اگر سایت شما با وردپرس راه‌اندازی شده است و نمی‌خواهید با استفاده از ابزارهای گوتاگون خود را سردرگم کنید، آمارگیر وردپرس بهترین انتخاب برای شماست.

Woopra

Woopra دارد در سطح وسیعی گسترش پیدا میکند. راحتی در استفاده، آمارگیر بی‌درنگ و ابزارهای تحلیلی، کیفیت رابط کاربری و مدیریت چندگانه وبسایت‌ها، از ویژگی‌های این سرویس است.

FireStats

FireStats یک آمارگیر ساده است که ویژگی‌های زیادی همچون گراف‌ها و چارت‌های جذاب ندارد و فقط یکسری اطلاعات کلی و معمولی را نشان میدهد پس برای افرادی که نیاز به ریز اطلاعات آماری دارند مناسب نیست البته شاید خود این، یک ویژگی محسوب شود.

GoingUp

GoingUp از یک رابط کاربری تحت اِی‌جکس استفاده میکند که یک آمارگیر قدرتمند را با یک ابزار بهینه‌سازی موتورهای جستجوی (SEO) عالی ترکیب کرده و به سرویسی کامل تبدیل شده است که همه ابزارهای لازم را با 16 ویژگی مختلف در خود جای داده است.

برگرفته از ITLine

تنظیم برای تبیان: فاطمه مجدآبادی

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 9:58 توسط حمید رضا حباب |

Svg چیست ؟ کاربرد Svg در Xml چگونه است ؟

SVG زبانی برای توصیف گرافیک ۲ بعدی و برنامه های گرافیکی در XML است .
▪ این تکنولوژی مخفف کلمات Scalable Vector Graphics میباشد .
▪ SVG برای ایجاد گرافیک های برداری در صفحات وب بکار میرود.
▪ با زوم روی گرافیک کیفیت پایین نمی آید .
▪ هر المانی که در SVG می بینید میتواند نقاشی شود .
▪ SVG یکی از توصیه های کنسرسیوم w۳ میباشد .
SVG نسخه ۱.۱ در ژانویه ۲۰۰۳ برای اولین بار توسط W۳C توصیه شد . شرکت های Sun Adobe, Apple, IBM, Kodak ازجمله شرکت هایی بودند که بر روی این پروژه کار کرده اند .
‌● مزایای SVG نسبت به سایر فرمت های موجود مانند GIF , JPG :
▪ این فرمت توسط برنامه های بسیاری قابل خواندن است ، حتی notepad !
▪ حجم این فایل ها از فرمت های پیکسلی کم تر است .
▪ این عکس ها قابلیت تغییر اندازه بدون از دست دادن کیفیت را دارند .
▪ متون نوشته شده در این عکس ها بصورت TEXT بوده و قابل انتخاب و جستجو میباشد !
▪ SVG با تکنولوژی جاوا کار میکند .و یک استاندارد است .
▪ فایل های SVG کاملا XML هستند .
قابل مقایسه ترین برنامه با SVG را میتوان Flash نامید . با این تفاوت که SVG یک استاندارد بیش از فلش دارد و آن موازی بودن تکنولوژی آن با استاندارد هایی مانند XSL و DOM است . در ضمن فلش یک تکنولوژی اوپن سورس نیست . تنها مشکلی که پیش پای SVG قرار دارد این است که هنوز تمام مرورگر ها بصورت کامل از آن پشتیبانی نمی کنند . گرچه میتوان آینده SVG را روشن توصیف کرد . زیرا بنیاد موزیلا و مایکروسافت هر دو برنامه هایی برای پشتیبانی از SVG در مرورگر هایشان دارند . همچنین برنامه Adobe Golive ۵ بطور کامل از ویرایش SVG پشتیبانی میکند و ادیتور های آن درحال گسترش هستند . باید بدانید که فایل های SVG با پسوند .svg ذخیره میشوند .
● دیدن فایل های SVG در مرورگر :
برای دیدن فایل های SVG در مرورگر شما باید پلاگین Adobe SVG viewer را در سیستم خود نصب کرده باشید. البته اگر از فایرفاکس ۱.۵ استفاده میکنید نیازی به دانلود این پلاگین نیست .چون مرورگر فایرفاکس شما بصورت کامل ازین تکنولوژی استفاده میکند . دانلود پلاگین SVG Viewer
● لیستی از منابع اجرایی SVG
مثالی از SVG در کد های XML (رسم دایره بکمک SVG):

"http://www.w۳.org/Graphics/SVG/۱.۱/DTD/svg۱۱.dtd">
xmlns="http://www.w۳.org/۲۰۰۰/svg">
stroke-width="۲" fill="red"/>

برای دیدن مثال فوق بصورت اجرا شده با یک مرورگر که ازین برنامه پشتیبانی کند به لینکView example بروید . توضیح المنت های کد فوق
برای نشان دادن SVG در فایل های HTML میتوان از ۳ کد برای این کار استفاده کرد :
▪ تگ Embed
▪ تگ Object
▪ تگ iframe
جهت توضیحات بیشتر به بخش آموزشی SVG در W۳schools مراجعه کنید .
● RSS چیست ، چگونه یک RSS بسازیم ؟
RSS برای تبادل اطلاعات کوتاه مانند لینک ها و سرتیتر مقالات ابداع شد و به کاربران اجازه میدهد تا متون کوتاه خبری و لینک های سایت هایی که RSS دارند را بصورت سریع مرور کنند .
RSS مخفف Really Simple Syndication میباشد که بشما اجازه میدهد محتویات سایت خود را دسته بندی کرده و با یک فرمت سریع و استاندارد تیتر مقالات و اخبار سایت خود را در دسترس دیگران قرار دهید. فرمت فایل های RSS همان XML است. و بصورت اتوماتیک آپدیت میشود.
بدون وجود RSS کاربران باید هر روز سایت شما را چک کنند تا بتوانند از تازه های سایت شما باخبر شوند . اما با این تکنولوژی کاربران RSS چندین سایت را در یک برنامه RSS aggregator (یا RSS خوان) در کنار هم می بینند و تایتل نوشته های اخیر سایت شما را بدون مراجعه به سایت شما می بینند .
● RSS برای چه سایت هایی مناسب است ؟
اگر سایت شما مثلا ۶ ماه یکبار یا سالی یکبار بروز می شود ، طراحی خروجی RSS برای آن مفید نخواهد بود . RSS برای سایت هایی مناسب است که مرتبا بروز رسانی می شوند . مانند وبلاگ ها ، سایت های خبری و ...
▪ تاریخچه ای از RSS :
بد نیست بدانید که طراحی اولیه RSS توسط Dave Winer انجام پذیرفت و شرکت نت اسکیپ و OReilly از حامیان پیشرفت آن بودند. نسخه های معروف آن ۰.۹۱ و ۱.۰ و ۲.۰ است . ( RSS نسخه ۱ بدلیل استفاده از استاندارد RDF پیچیده تر و سخت تر از دوتای دیگر است).
یک مثال از فرمت RSS : فایل های RSS از گرامر دستوری ساده ای استفاده می کنند:

[URL="http://www.macromediax.com/"]http://www.macromediax.com[/URL]
macromediax Tutorials
[URL]http://www.macromediax.com/rss[/URL]

▪ RSSآموزش ساخت
اولین خط دستور فوق xml declaration است که نسخه XML و encoding صفحه را مشخص میکند. خط دوم المنت RSS و نسخه آنرا مشخص میکند. در خط سوم تگ قرار دارد . سه خط بعدی تایتل صفحه را با لینکش تعریف میکنند . ۵ خط بعدی تگ می باشد . این تگ همان چیزی است که شما میخواهید آنرا در RSS خود نشان دهید . شما می توانید چندین تگ item پشت سر هم قرار دهید. دو خط انتهایی نیز تگ های باز را میبندد.
RSS در اصل بیانی متفاوت ازXML میباشد و چون وجود خود را از XML دارد باید هنگام ساخت آن به نکات زیر توجه داشته باشید :
ـ تمام المنت های XML باید تگ بسته داشته باشند.
ـ تگ های xml به کوچکی و بزرگی حروف حساس هستند
ـ تودرتو قرار دادن المنت های xml باید بصورت کاملا صحیح انجام شود.
ـ نحوه نوشتن کامنت در RSS شبیه HTML است :
□ پوبلیش نهایی RSS سایتتان:
کد های خود را که نوشتید با فرمت rss.xml روی سایت خود قرار دهید و آدرس آنرا با عنوان RSS روی صفحات سایتتان قرار دهید . حالا سایت شما هم خروجی RSS دارد.

آفتاب

+ نوشته شده در یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 11:17 توسط حمید رضا حباب |

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ

درباره وبلاگ

نوشته های پیشین

آذر 1388
مهر 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
تیر 1387

آرشیو موضوعی

DHtml
PHP
SQL
Apache
مرورگر ها
موتور جستجو و SEO
شبکه
RSS
برنامه نویسی
مطالب آموزنده
Ajax
UML
Linux
گرافیک سایت
امنیت اطلاعات
تجارت الکترونیک
XML
windows
jquery
smarty
ترفند های اینترنت
سخت افزار
open source
وب سرویس ها

نویسندگان

حمید رضا حباب
امیر حسین طهرانی
مجتبی موحدیان

پیوندها

سایت راسخون
سایت تبیان
کارپرداز
رشد
اکسپلورر
مقالات آموزشی طراحی وب
تبلیغات رایگان در اینترنت
موسسه فرهنگی هنری شهید شهبازی
فهرست وب سایتهای ایرانی
وبلاگ با مقالات خوب (عظمت وبلاگ)
تفدا: توسعه فناوری، دانش و اطلاعات
تراشه
jquery
smarty
persia-cms
پایگاه تخصصی نرم افزار ایران
اخبار فناوری اطلاعات
قیمت گذاری یک سایت
خطاطي و خوشنويسي نستعليق آنلاين تحت وب
تدبیل Excel به HTML
یافتن تکنولوژی هایی که در یه ایجاد یک سایت به کار رفته اند
سایتی برای tooltip گذاشتن در سایت
Wikipedia برای گوشی های موبایل
TutSearch: موتور جستجو جهت یافتن آموزش برای طراحان وب
انجمن فرهیختگان ایران
parsigold.com
نمايش Page Rank گوگل در سايت
استاد آنلاین
سایتی برای ساختن loading سیستم های ajax
1000 مقاله
مجموعه مقالات تخصصی نرم افزار - 500 مقاله
دیکشنری online چند زبانه منحصر به فرد
125 مقاله جمع آوری شده از اینترنت در باره امنیت در نرم افزار و شبکه
وین بتا با مقالات جالب
پایگاه اطلاع رسانی ماهنامه شبکه
سایت مقالات فارسی